Als je met de cursor boven 'n thumbnail komt, opent de bijbehorende grote afbeelding.
Alles op deze site kan vrij worden gebruikt. Je gebruikt het wel op eigen risico: als er ergens fouten in zitten, ben ik daar niet verantwoordelijk voor en ook niet voor eventueel daardoor aangerichte schade in welke vorm dan ook. Een link naar http://www.css-voorbeelden.nl is niet verplicht, maar wordt wel gewaardeerd.
De gebruikte afbeeldingen zijn afkomstig van PD Photo.org.
Zonder css, zoals spraakbrowsers en dergelijke het zien, wordt eerst de tekst weergegeven. Onder de tekst staan de thumbnails met de onderschriften. Zonder css openen de grote afbeeldingen niet als je erover hovert. Daarom is het goed om achter de thumb 'n link naar 'n pagina met de grote afbeelding te zetten. Dan kan de grote afbeelding worden geopend door gewoon op de thumb te klikken of door de link op 'n andere manier te openen.
Voor dit soort effecten wordt meestal JavaScript gebruikt, maar het kan vaak ook uitstekend met alleen (x)html en css. Voordeel is dat dit ook werkt als JavaScript uit staat en dat het vaak veel eenvoudiger is.
Net als met andere methoden waar thumbnails bij worden gebruikt, heb je kleine afbeeldingen (thumbnails) nodig en grote. De thumbnails worden snel geladen omdat ze klein zijn. Pas als over 'n thumbnail wordt gehoverd, wordt de grote afbeelding geladen, dus pas als deze daadwerkelijk wordt bekeken.
Hoewel dat niet absoluut nodig is, is het wel heel handig als de afbeeldingen dezelfde maat hebben. Of twee maten eigenlijk: één voor liggende en één voor staande afbeeldingen.
De thumbnails kunnen ook in de tekst zelf worden gezet. Maar dat lijkt me niet zo'n goed idee, omdat ik denk dat mensen wat zenuwachtig worden als ze links en rechts op de wildste plaatsen pop-ups om de oren vliegen.
Links in deze uitleg, vooral links naar andere sites, kunnen verouderd zijn. Op de pagina met links vind je steeds de meest recente links.
Alles op deze site is gemaakt op een systeem met Linux. Daarbij is vooral gebruik gemaakt van Quanta Plus, GIMP en Firefox met extensies. De pdf-bestanden zijn gemaakt met LibreOffice.
Iets gevonden waar je wat aan hebt? Mooi. Als je je waardering wilt uiten, maak dan een donatie over aan War Child Nederland, een organisatie die kinderen uit oorlogsgebieden helpt hun trauma's te verwerken. Of - nog beter - wordt donateur:
De thumbnails zijn normale afbeeldingen, die in een link zijn geplaatst. Hover werkt bij Internet Explorer 6 alleen maar bij 'n link (<a>). Dit geeft ook de mogelijkheid om voor mensen met spraakbrowsers en dergelijke 'n achterliggende pagina te maken, waar de afbeelding via klikken bekeken kan worden.
De link (<a>) wordt als blok-element weergegeven, zodat ik attributen als breedte en zo kan gebruiken.
De grote afbeeldingen zijn background-images bij 'n span, die in de 'thumbnail-link' staat. Normaal genomen zijn ze onzichtbaar, bij hoveren over de thumbnail worden ze zichtbaar. Daarvoor wordt de link vergroot tot de grote afbeelding erin past.
De thumbnail zelf wordt bij hoveren verborgen, anders zou hij over de grote afbeelding heen komen te staan. Je kunt dus door de afbeeldingen bladeren door simpelweg de cursor over de thumbs te bewegen, klikken is niet nodig.
Er worden geen nieuwe vensters, frames, of wat dan ook geopend: alles gebeurt in dezelfde pagina in hetzelfde venster.
Onder de thumbs staan bijschriften. De hoogte daarvoor wordt automatisch aangepast. Omdat deze bijschriften onder de link met de thumbs staan, worden ze door de grote afbeelding 'omlaag gedrukt', zodat de bijschriften leesbaar blijven.
Het eerste deel van deze tekst is voor alle voorbeelden met links en dergelijke hetzelfde, het laatste deel (onder het kopje Speciaal bij dit voorbeeld) is speciaal voor dit voorbeeld.
De meeste mensen openen 'n link door erop te klikken. Er is echter 'n tweede manier: met behulp van de tab-toets (sommige browsers gebruiken andere toetsen, maar het principe is hetzelfde). Met behulp van de tab-toets kun je van link naar link 'springen'. Op welke link je staat, wordt door alle browsers aangegeven met een of ander kadertje rondom de link.
De link met het kadertje eromheen heeft focus. Dat wil zeggen dat je die link volgt als je op de enter-toets drukt. In principe werkt dit precies hetzelfde als gewoon klikken op de link.
Als iemand geen muis wil of kan gebruiken, bijvoorbeeld door 'n handicap, is deze manier om 'n link te openen erg handig. Als de volgorde van de links in de code niet logisch is, kun je eventueel met behulp van tabindex 'n afwijkende volgorde van de links opgeven. De tab-toets volgt dan die afwijkende volgorde.
Tot zover is er nauwelijks verschil tussen het gebruik van de tab-toets of van de muis.
Als je echter extra dingen onder de link hebt gestopt, die pas gaan werken als je over de link hovert, is er wel 'n verschil. Je geeft dat aan met :hover: als je over de link hovert. Met de tab-toets alleen kun je niet over 'n link hoveren. Dus als er bijvoorbeeld 'n pop-up wordt geopend, zul je die niet zien als je de tab-toets gebruik om naar 'n link te gaan.
Om dit op te lossen kun je op dezelfde manier als je :hover gebruikt :focus gebruiken: als de link focus heeft. Dat is dus als er 'n kadertje rondom de link staat en de link wordt gevolgd bij het indrukken van enter.
Door dus a:hover, a:focus {...} te gebruiken, opent bijvoorbeeld 'n pop-up ook als je de tab-toets gebruikt. Maar er zitten 'n paar adders onder het gras.
* Naast :hover en :focus is er nog :active. Deze laatste zou horen te werken als de muis wordt ingedrukt op de link. Dat werkt ook zo in alle browsers, behalve in Internet Explorer vóór versie 8. In haar onmetelijke wijsheid heeft Microsoft besloten af te wijken van de standaard: :active werkt in oudere versies zoals :focus hoort te werken, en :focus werkt gewoon helemaal niet vóór versie 8. In alle andere browsers werken :focus en :active dus wel volgens de standaard, en met ingang van versie 8 van Internet Explorer houdt Microsoft zich ook eindelijk aan de standaard.
Dit betekent dat je niet kunt volstaan met a:hover, a:focus {...}, maar dat je a:hover, a:focus, a:active {...} moet gebruiken, want anders werkt het niet in oudere versies van Internet Explorer. Het zal nog jaren duren voor deze oude versies niet meer worden gebruikt, maar omdat Microsoft zich nu eindelijk ook aan de standaard houdt op dit punt, wordt :active nu ook langzaamaan bruikbaar voor waar het voor is bedoeld.
* Belangrijke informatie moet je niet geven via :focus of :active, omdat dit niet werkt als css uit staat.
* Ten slotte kan 'n pop-up of zoiets gruwelijk in de weg komen te staan, bijvoorbeeld door de rest van de pagina af te dekken. Iemand die gewoon de muis kan gebruiken, verplaatst deze even en de pagina is weer zichtbaar. Iemand die moeite heeft met het gebruik van de muis, heeft deze mogelijkheid niet of minder. Als je buiten de link en de daarbij horende pop-up en dergelijke klikt, sluit deze weliswaar, maar dat is nu juist het probleem: mensen die de muis niet goed kunnen gebruiken, hebben nou net daar problemen mee.
Als je via de terug-toets teruggaat naar de vorige pagina, heeft de link waar je vandaan kwam nog steeds focus, en dus staan pop-up en dergelijke ook nog open. Wat ook heel storend kan zijn als andere delen van de pagina daardoor niet te zien zijn. Op het moment dat ik dit schreef, werkte de terug-toets bij alle browsers zo, met uitzondering van Google Chrome. Maar 't kan best zijn dat Google Chrome het inmiddels ook doet, of 'n andere juist weer niet, want dit schijnt nogal te veranderen.
Om al deze redenen is het goed je even af te vragen of de voordelen van 'n pop-up en dergelijke wel opwegen tegen de nadelen. Ik zet zelf mijn eigen overwegingen bij elk voorbeeld steeds even erbij. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je daar geen andere mening over zou kunnen hebben.
Ik gebruik hier alleen hover:, omdat de afbeeldingen anders dwars over de tekst heen open blijven staan als 'n link focus heeft. Dat betekent dat, als je de links afgaat met behulp van de tab-toets, de grote afbeeldingen niet openen. Maar dat lijkt me beter dan dat de tekst constant achter 'n afbeelding zit verstopt.
De code die te maken heeft met de basis van dit voorbeeld is rood gekleurd. Alle voor dit voorbeeld niet-essentiële code is bruin.
Deze uitleg hoort bij het voorbeeld dat in de download zit. Het voorbeeld uit de download verschilt iets van het voorbeeld hier op de site. In de download ontbreken bijvoorbeeld de witte vlakken met de links. Ook in de kopregels zit vaak wat verschil. Daarnaast kunnen er nog andere (meestal kleine) verschillen zijn.
Als je deze uitleg leest naast de broncode van het voorbeeld op de site, kan het dus bijvoorbeeld zijn dat 'n h1 uit de css bij 'n <h2> uit de html hoort. Maar het gaat niet om hele grote, fundamentele afwijkingen.
Als je dit lastig vindt, downloadt dan de hele handel (ga terug naar het voorbeeld en kies daar voor downloaden). In de download zit 'n voorbeeld dat wel naadloos aansluit op de uitleg in de download.
<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="nl" lang="nl">
Een document moet met een doctype beginnen om weergaveverschillen tussen browsers te voorkomen. Zonder doctype is de kans op verschillende (en soms volkomen verkeerde) weergave tussen verschillende browsers heel erg groot.
Geldige doctypes vind je op www.w3.org/QA/2002/04/valid-dtd-list.html.
Gebruik het volledige doctype, inclusief de url, anders werkt het niet goed.
De toevoeging achter <html hierboven hoort bij het gekozen doctype.
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" />
Zorgt dat de browser letters met accenten en dergelijke goed kan weergeven. Als je als doctype html hebt gekozen, moet je niet eindigen op />, maar op > (dit geldt voor alles in de head wat eindigt op />).
utf-8 is de beste charset (tekenset), omdat deze alle talen van de wereld (en nog heel veel andere extra tekens) bestrijkt, maar toch niet meer ruimte inneemt voor de code dan nodig is. Als je utf-8 gebruikt, hoef je veel minder entiteiten (ä en dergelijke) te gebruiken, maar kun je bijvoorbeeld gewoon ä gebruiken.
Deze regel moet zo hoog mogelijk komen te staan, als eerste regel binnen de head, omdat hij anders door sommige browsers niet wordt gelezen.
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="../../css/naam-van-stylesheet.css" />
Deze regel heeft in dit voorbeeldbestand geen enkel nut. Normaal genomen is het een verwijzing naar een extern stylesheet, waarin de style staat. In dit voorbeeld verwijst de href naar een niet bestaand bestand.
De bedoeling is dat je bovenstaande regels aanpast voor je eigen bestand. De hele style, die onder deze regels in de <head> staat, wordt dan in het externe bestand geplaatst waar de href naar verwijst. In dat bestand komt de style precies zo te staan zoals die nu in de <head> staat. Het bestand moet eindigen op .css.
Voordeel van een externe stylesheet is onder andere, dat deze geldig is voor alle pagina's waaraan deze is gelinkt. 'n Verandering in de lay-out hoef je dan maar op één enkele centrale plek te aan te brengen.
In die externe stylesheet zet je alles wat in dit voorbeeld tussen <style type="text/css"> en </style> staat (zonder deze begin- en eindregel).
Deze regel is gewoon 'n link die naar 'n bestand elders verwijst, waar de css in staat. Op de plaats van "../../css/naam-van-stylesheet.css" moet je pad naar en naam van jouw stylesheet invullen.
<style type="text/css">
Voor de duidelijkheid staat de style hier in het bestand zelf, maar het is beter deze in een apart stylesheet te zetten, zoals hierboven beschreven. In dat stylesheet komt alles wat tussen bovenstaande regel en </style> staat.
Technisch gezien is er geen enkel bezwaar om het in die stylesheet te zetten met dezelfde vreselijke lay-out als die ik in dit voorbeeld gebruik. Maar als je dat doet, garandeer ik je hele grote problemen omdat het volstrekt onoverzichtelijk is. Ik gebruik alleen deze lay-out omdat het anders veel te veel regels worden.
Voorbeeld van 'n goede lay-out in je css:
div#header-buiten
{
position: absolute;
right: 16px;
width: 100%;
height: 120px;
background: yellow;
}
div#header-binnen
{
margin-left: 16px;
height: 120px;
text-align: center;
}
body
margin: 0; padding: 0;
Handig om te doen om kleine afwijkingen tussen browsers te voorkomen.
font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;
Als letter Arial gebruiken. Als die niet is geïnstalleerd Helvetica. Als die ook niet is geïnstalleerd in ieder geval een letter zonder schreven (dwarsstreepjes) gebruiken.
font-size: 110%;
Iets groter dan standaard. 't Zal de leeftijd zijn, maar ik vind de standaardgrootte wat te klein.
Ik gebruik hier % als eenheid, en voor alle andere lettergroottes gebruik ik em. Dat komt door Internet Explorer. Als ik als maateenheid iets als px neem, kunnen gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte niet veranderen.
Maar als ik overal em neem als maateenheid, wat dan voor de hand zou liggen, kom ik in de problemen met versies van Internet Explorer ouder dan versie 8. De stappen van de verkleining of vergroting zijn in die browsers zo groot, dat 't gelijk onleesbaar klein of absurd groot is.
Als je nou echter bij body geen em gebruikt (font-size: 1.1em; zou hetzelfde moeten zijn als font-size: 110%;), dan is de lettergrootte in Internet Explorer te veranderen, en in oudere versies dan versie 8 zijn de tussenstappen teruggebracht tot normale grootte.
Dit werkt ook als je als lettergrootte 100% invult. Dat heeft geen enkele invloed op de lettergrootte, behalve dus dat de tussenstappen in oudere versies nu normaal werken.
In Internet Explorer 8 is deze bug eindelijk gerepareerd. Aangezien we waarschijnlijk nog vele jaren met oudere versies dan Internet Explorer 8 zitten opgescheept, zal deze truc ook nog jaren moeten worden toegepast.
color: black;
Hoewel dit de standaardkleur is, geef ik de kleur toch op. Hieronder geef ik een achtergrondkleur op. Sommige mensen hebben zelf de kleur en/of achtergrondkleur veranderd, bijvoorbeeld omdat ze slecht kleuren kunnen onderscheiden. Als ik nu de achtergrondkleur verander, maar niet de tekstkleur, loop ik het risico dat tekstkleur en achtergrondkleur te veel op elkaar gaan lijken.
Door beide op te geven, weet ik redelijk zeker dat achtergrond- en tekstkleur genoeg van elkaar blijven verschillen. Als de gebruiker !important heeft gebruikt, is er nog niets aan de hand, want dan veranderen achtergrond- en tekstkleur geen van beide.
background-color: #ff9;
Achtergrondkleurtje.
div#content
De div met id="content". De 'hoofddiv' waarbinnen de tekst staat.
position: absolute;
Om de div netjes op het scherm te kunnen zetten. Er wordt gepositioneerd ten opzichte van het eerste ouder-element met een positie. Omdat dat er hier niet is, wordt gepositioneerd ten opzichte van het venster van de browser.
left: 50%;
Linkerkant precies in het midden van het venster van de browser zetten.
margin-left: -385px;
Deze div is 560 px breed. Als ik dus weer de helft hiervan terug naar links zou gaan, komt de tekst mooi horizontaal gecentreerd te staan. Maar aan de rechterkant van de tekst komen ook nog de thumbnails te staan, dus het geheel staat dan absoluut níét in het midden.
De thumbnails zijn 200 px breed. Tussen tekst en thumbnails zit 'n marge van 10 px. De totale breedte is dus 560 + 10 + 200 = 770 px. Als ik nu de helft hiervan terug naar links ga, staat het geheel mooi in het midden.
width: 560px;
Breedte van de div en dus van de tekst.
#thumbs
De div met id="thumbs". De div waarbinnen de thumbnails staan.
position: absolute;
Om de div precies goed neer te kunnen zetten. Er wordt gepositioneerd ten opzichte van het eerste ouder-element met een positie. Omdat dat er hier niet is, wordt gepositioneerd ten opzichte van het venster van de browser.
left: 50%;
Linkerkant precies in het midden van het venster van de browser zetten. Dit geeft een vast punt om deze div altijd ten opzichte van het midden neer te kunnen zetten, ongeacht de grootte van het venster van de browser.
margin-left: 185px;
Hierboven heb ik berekend dat de totale breedte 770 px is, waarvan 385 px aan de linkerkant van het midden komt, dus dat levert rechts van het midden ook 385 px op.
div#thumbs staat halverwege het venster van de browser, dus gedeeltelijk door de tekst heen, als ik dit niet corrigeer.
De thumbnails zijn 200 px breed. Ik moet de linkerkant van de thumbs dus 200 px naar links zetten, dan staan ze precies tegen de rechterzijkant van de pagina.
Ik heb een ruimte van 385 px rechts van het midden. 385 - 200 (de breedte van de thumbs) =185 px. Als ik dus de linkerkant van #thumbs (en dus van de thumbnails) 185 rechts van het midden zet, houd ik een breedte van 200 px over: de breedte van de thumbnails.
Omdat de hele div#thumbs al in het midden staat, hoef ik 'm alleen maar 185 px te verschuiven door 'n margin aan de linkerkant aan te brengen.
Dat #content en #thumbs totaal los van elkaar gepositioneerd zijn maakt niets uit: voor het oog vormt het allemaal een geheel. En dat geheel staat horizontaal gecentreerd.
img
Alle afbeeldingen.
border: 0;
De thumbnails zijn gewone <img>'s, die ik hier geen rand wil geven.
a.liggend, a.staand
De links met class="liggend" en de links met class="staand".
Twee soorten links: eentje voor liggende en eentje voor staande afbeeldingen. Hier staan de gemeenschappelijke instellingen voor beide.
display: block;
Van zichzelf is 'n link 'n inline-element. Hier wil ik 'n blok-element gebruiken, zodat ik margin en breedte en dergelijke kan gebruiken.
margin-top: 20px;
Marge van 20 px aan de bovenkant. Dit is de afstand tussen de thumbnails.
width: 200px;
De thumbnails zijn 200 px breed, dus de links moeten ook zo breed zijn.
a.staand
Links met staande afbeeldingen.
height: 267px;
Hoogte van de staande thumbnails, dus ook de hoogte die de link waarin deze zitten moet hebben.
a.liggend
Links met liggende afbeeldingen.
height: 150px;
Hoogte van de liggende thumbnails, dus ook de hoogte die de link waarin deze zitten moet hebben.
.foto-tekst
Paragraaf waar de bijschriften bij de afbeeldingen in staan.
width: 200px;
De thumbnails zijn 200 px breed, dus de bijbehorende bijschriften moeten ook deze breedte hebben.
margin: 0;
Van zichzelf heeft een <p> een marge boven- en onderaan, dat komt hier niet goed uit.
text-align: center;
Tekst netjes horizontaal in het midden zetten.
font-style: italic;
Cursief vind ik hier mooier.
font-size: 0.85em;
Iets kleinere letter dan normaal. Als eenheid gebruik ik em, zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen aanpassen.
line-height: 1.2em;
Als je geen regelhoogte opgeeft, verdwijnt er tekst uit het onderschrift bij de afbeelding als je in- en uitzoomt in Internet Explorer 7.
font-weight: 700;
Omdat dit 'n hele dunne letter oplevert, geef ik 'm vet weer, dan is 't weer goed leesbaar.
a.liggend:hover, a.staand:hover
Als ik over 'n link met class="liggend" of 'n link met class="staand" hover.
position: relative;
Om de grote afbeeldingen, die bij hoveren zichtbaar worden, op de goede plaats te kunnen zetten.
a.staand:hover
Als ik hover over een link met class="staand".
De links met staande thumbnails. Als hier overheen wordt gehoverd.
left: -160px;
De thumbs zijn 200 px breed, de staande afbeeldingen 360 px. Met deze instelling komt de rechterkant van de staande afbeelding dus precies gelijk met de rechterkant van de thumbnail.
width: 360px; height: 480px;
Dit zijn de maten van de staande afbeeldingen. Omdat deze als background-image wordt weergegeven, moet de link de maten van deze afbeelding krijgen, want 'n background-image heeft geen maten van zichzelf, die vult alleen maar de achtergrond.
a.liggend:hover
Als ik hover over een link met class="liggend".
De links met liggende thumbnails. Als hier overheen wordt gehoverd.
left: -280px;
De thumbs zijn 200 px breed, de liggende afbeeldingen 480 px. Met deze instelling komt de rechterkant van de liggende afbeelding dus precies gelijk met de rechterkant van de thumbnail.
width: 480px; height: 360px;
Dit zijn de maten van de liggende afbeeldingen. Omdat deze als background-image wordt weergegeven, moet de link de maten van deze afbeelding krijgen, want 'n background-image heeft geen maten van zichzelf, die vult alleen maar de achtergrond.
a#nr-01:hover
Dit is hetzelfde bij alle dertien afbeeldingen, alleen het volgnummer verandert.
De link met id="nr-01". Deze hoort bij afbeelding nummer 1. Als hier overheen wordt gehoverd.
background-image: url(017-pics/foto-01.jpg);
Toon afbeelding nummer 1 als background-image.
a#nr-01:hover img
Dit is hetzelfde bij alle dertien afbeeldingen, alleen het volgnummer verandert.
Als over de link met id="nr-01" wordt gehoverd, doe dan het volgende met de <img> (dat is de thumbnail) binnen die link:
display: none;
Verberg de thumbnail. Omdat deze thumbnail, als 'n gewone <img> wordt weergegeven, zou deze altijd worden weergeven boven de background-image. Dus de thumbnail zou zichtbaar zijn boven de grote afbeelding. Dat is natuurlijk geen gezicht, dus deze thumbnail moet verborgen worden.
Gebruik vooral geen FrontPage, Publisher of Word (alle drie van Microsoft). Deze programma's maken niet-standaard code die alleen goed te bekijken is in Internet Explorer. In alle andere browsers zie je grotendeels bagger, áls je al iets ziet.
Publisher en Word zijn niet bedoeld om websites mee te maken. FrontPage is zwaar verouderd en wordt niet meer onderhouden door Microsoft. Als je beslist 'n duur product (299 dollar) van Microsoft wilt gebruiken, neem dan Microsoft Expression Web 2. Andere uitvoeringen zijn nog veel duurder.
Je kunt natuurlijk ook het gratis programma Kompozer, de opvolger van nvu, gebruiken. Dit programma is te downloaden vanaf www.kompozer.net/download. Meer links over Kompozer vind je op de pagina met links onder Gereedschap → wysiwyg-editor.
Maar het allerbeste is om gewoon zelf html, css, enz. te leren, omdat zelfs het allerbeste programma het nog steeds zwaar verliest van 'n op de juiste manier met de hand gemaakte pagina.
Het allereerste dat je moet invoeren is het doctype, vóór welke andere code dan ook. Een lay-out met een missend of onvolledig doctype ziet er totaal anders uit dan een lay-out met een geldig doctype. Wát er anders is, verschilt ook nog 'ns tussen de diverse browsers. Als je klaar bent en dan nog 'ns 'n doctype gaat invoeren, weet je vrijwel zeker dat je van voren af aan kunt beginnen met de lay-out.
Geldige doctypes vind je op www.w3.org/QA/2002/04/valid-dtd-list.html.
Gebruik het volledige doctype, inclusief de url, anders werkt het niet goed.
Gebruik een 'strict' doctype of het doctype voor html 5. Deze zijn bedoeld voor nieuwe sites. Het transitional doctype is bedoeld voor al bestaande sites, niet voor nieuwe. Het transitional doctype staat talloze tags toe, die in html 5 zijn verboden. Deze tags worden al zo'n tien jaar afgeraden. Het transitional doctype is echt alleen bedoeld om de puinhoop van vroeger, toen niet volgens standaarden werd gewerkt, enigszins te herstellen.
Het strict doctype staat verouderde tags niet toe. Daardoor kan met 'n strict doctype, of het nu html of xhtml is, probleemloos worden overgestapt naar html 5. Met een transitional doctype en het gebruik van afgekeurde tags kun je niet overstappen naar html 5. Je moet dan eerst alle verouderde tags verwijderen, wat echt ontzettend veel werk kan zijn.
Als het om een lay-out of iets dergelijks gaat: zorg eerst dat header, kolommen, footer, menu, en dergelijke staan en bewegen zoals je wilt, en ga dan pas details binnen die blokken invullen. In eerste instantie gebruik je dus bijvoorbeeld 'n leeg blok voor waar uiteindelijk het menu komt te staan.
Als je begint met allerlei details, is er 'n heel grote kans dat die de werking van de blokken gaan verstoren. Bouw eerst het huis, en ga dan pas de kamers inrichten. Als de blokken eenmaal werken zoals je wilt, zul je het gelijk merken als 'n toegevoegd detail als tekst of 'n afbeelding iets gaat storen. Daarvoor moet je natuurlijk wel regelmatig controleren in verschillende browsers of alles nog wel goed werkt.
Je kunt de blokken tijdens het aanpassen opvullen met bijvoorbeeld <br />1<br />2<br />3 enz., tot ze de juiste hoogte hebben. Het is handig om aan het einde even iets toe te voegen als 'laatste', zodat je zeker weet dat er niet drie regels onderaan naar 't virtuele walhalla zijn verhuisd.
Om de breedte te vullen kun je het best 'n kort woord als 'huis' duizend keer of zo herhalen. Ook hier is het handig om aan 't einde (en hier ook aan 't begin) 'n herkenningsteken te maken, zodat je zeker weet dat je de hele tekst ziet.
Valideren, valideren, valideren en dan voor 't slapen gaan nog 'ns valideren.
Valiwie???
Valideren is het controleren van je (x)html en css op 'n hele serie fouten. Computers zijn daar vaak veel beter in dan mensen. Als je 300 keer <h2> hebt gebruikt en 299 keer </h2> vindt 'n computer die ene missende </h2> zonder enig probleem. Jij ook wel, maar daarna ben je misschien wel aan vakantie toe.
Je kunt je css en (x)html zowel valideren als 't online staat, als wanneer 't nog in je computer staat. Web Developer ('n Firefox-extensie) heeft zelfs 'n mogelijkheid om de html voortdurend, bij elke wijziging, opnieuw te valideren. (Die mogelijkheid is er ook bij css, maar daar wordt altijd aangegeven dat 't valid is, wat je er ook aan onzin in zet. Maar als je in de balk op css klikt ga je naar de echte validator, en die controleert wel goed.)
(x)html kun je valideren op: validator.w3.org
css kun je valideren op: jigsaw.w3.org/css-validator
Valideren kan helpen om gekmakende fouten te vinden. Valid code garandeert ook dat de weergave in verschillende browsers (vrijwel) hetzelfde is. En valid code is over twintig jaar ook nog te bekijken.
Toegankelijkheid (accessibility in het Engels) is belangrijk voor bijvoorbeeld blinden die een spraakbrowser gebruiken, of voor motorisch gehandicapte mensen die moeite hebben met het bedienen van een muis. Een spider van een zoekmachine (dat is het programmaatje wat de site indexeert voor de zoekmachine) is te vergelijken met een blinde. Als je je site goed toegankelijk maakt voor gehandicapten, is dat dus gelijk goed voor een hogere plaats in een zoekmachine. Dus als je 't niet uit sociale motieven wilt doen, kun je 't uit egoïstische motieven doen.
(Op die plaats in de zoekmachine heb je maar beperkt invloed. De toegankelijkheid van je site is maar één van de factoren, maar zeker niet onbelangrijk.)
Als je bij het maken van je site al rekening houdt met toegankelijkheid, is dat nauwelijks extra werk. 't Is ongeveer te vergelijken met inbraakbescherming: doe dat bij 'n nieuw huis en 't is nauwelijks extra werk, doe 't bij 'n bestaand huis en 't is al snel 'n enorme klus.
Enkele tips die helpen bij toegankelijkheid:
Accesskeys (sneltoetsen) kun je beter niet gebruiken, deze gaven te veel problemen omdat ze vaak dubbelop zijn met sneltoetsen voor de browser of andere al gebruikte sneltoetsen. Bovendien is voor de gebruiker meestal niet duidelijk welke toetsen het zijn.
In de komende html 5 waren ze eerst niet toegestaan, maar inmiddels lijkt het erop dat ze toch worden toegestaan, maar op 'n andere manier dan in html 4.01. Ik ga ze zelf pas weer gebruiken als duidelijk is hoe ze gaan werken, en als ze beter zijn uitgedacht dan in html 4.01 het geval was, want bij een goede toepassing is het op zich een heel goed idee.
Vaak kunnen bepaalde delen van de code, zoals de header en links, met 'n simpele ingreep als position: op een lagere plaats worden neergezet in de code. 'n Blinde wordt er niet vrolijk van als elke pagina begint met het voorlezen van dezelfde zestien links. En 'n zoekmachine hecht meer waarde aan hoger staande tekst dan aan lager staande, dus je kunt beter inhoud dan header of links bovenaan hebben staan.
Ik doe dat in de voorbeelden vaak niet, omdat het van geval tot geval bekeken moet worden. En voor veel mensen zullen de voorbeelden zo al ingewikkeld genoeg zijn.
Een andere mogelijkheid is een zogenaamde skip-link: een link die je buiten het scherm parkeert met behulp van css, zodat hij normaal genomen niet te zien is. Zo'n link is wel zichtbaar te maken in speciale programma's zoals spraakbrowsers. Die link staat boven het menu en linkt naar de inhoud van de pagina, zodat mensen met één klik het hele menu kunnen passeren.
Van oorsprong was html een taal om wetenschappelijke documenten weer te geven, pas later is hij gebruikt voor lay-out. Maar daar is hij dus eigenlijk nooit voor bedoeld geweest. Het gebruiken van html voor lay-out leidt tot enorme problemen voor gehandicapten en tot een lage plaats in zoekmachines.
De html hoort alleen inhoud te bevatten, lay-out doe je met behulp van css. Die css moet in een extern stylesheet staan of, als hij alleen voor één bepaalde pagina van toepassing is, in de head van die pagina. Zoekmachines zijn ook niet dol op een oerwoud van inline-stijlen (dat zijn stijlen in de tag zelf: <div style="...">.)
Breng een logische structuur aan in je document. Gebruik een <h1> voor de belangrijkste kop, een <h2> voor een subkop, enz. Spraakbrowsers en dergelijke kunnen van kopregel naar kopregel springen. En een zoekmachine gaat ervan uit dat <h1> belangrijke tekst bevat.
Dit geldt voor al dit soort structuurbepalende tags.
Als een <h1> te grote letters geeft, maak daar dan met behulp van je css 'n kleinere letter van, maar blijf die <h1> gewoon gebruiken. Op dezelfde manier kun je al dit soort dingen oplossen.
Frames zijn een volstrekt verouderde techniek, die heel veel nadelen met zich meebrengt. Deze zijn hier netjes op een rijtje gezet: Webrichtlijnen. iframes hebben voor een deel dezelfde nadelen.
Als je 'n stuk code vaak wilt gebruiken, zoals 'n menu dat op elke pagina hetzelfde is, include dat dan met PHP of SSI. Dan ziet iedereen (ook 'n zoekmachines dus!) alles als één pagina in plaats van als los zand aan elkaar hangende teksten.
De spider van 'n zoekmachine, spraakbrowsers, en dergelijke kunnen geen plaatjes 'lezen'. Het is soms verbazingwekkend om te zien hoe veel, of eigenlijk: hoe weinig tekst er overblijft op een pagina als de plaatjes worden weggehaald. Het zelfde geldt voor die fantastisch mooie flash-pagina's, als daarbij geen voorzieningen voor dit soort programma's zijn aangebracht.
Op Linux kun je met Lynx kijken hoe je pagina eruitziet zonder plaatjes en dergelijke, als echt alleen de tekst overblijft.
In Windows kun je in Firefox de extensie Yellowpipe Lynx Viewer Tool installeren, waarmee je Lynx kunt imiteren: Yellowpipe Lynx Viewer Tool
In Windows kun je ook het gratis programma WebbIE installeren. WebbIE laat de pagina zien, zoals een spraakbrowser en dergelijke hem zien. WebbIE is te downloaden vanaf www.webbie.org.uk. Nog een soortgelijk gratis programma is WebFormator.
De Firefox-extensie Web Developer heeft de mogelijkheid om 'n pagina te bekijken zonder css en/of afbeeldingen.
Tenslotte kun je je pagina nog online laten controleren op 'n behoorlijk aantal sites. Ik noem er hier enkele. Helaas zijn ze bijna allemaal Engelstalig.
colorfilter.wickline.org Laat zien hoe een kleurenblinde de site ziet.
contentquality.com Test op toegankelijkheid. Heel overzichtelijk.
wave.webaim.org Deze laat grafisch zien hoe de toegankelijkheid is. Heel erg duidelijk, maar bij grotere pagina's wordt 't al snel erg chaotisch.
Omdat ze de uitleg van de icoontjes heel goed hebben weten te verstoppen, geef ik de link daarvan ook maar gelijk: wave.webaim.org/icons
www.webrichtlijnen.nl/toetsen De enige Nederlandstalige site. Test op toegankelijkheid.
Laatst gecontroleerd op 1 augustus 2011.
(Internet Explorer 6 is voor het laatst gecontroleerd op 16 augustus 2009. Op deze browser test ik niet meer. Maar omdat de code nauwelijks is veranderd, neem ik aan dat dit voorbeeld ook nog werkt in Internet Explorer 6.)
Dit voorbeeld is getest in Firefox, Opera, Safari, Google Chrome, Internet Explorer 6, 7, 8 en 9 in de resoluties 800x600, 1024x768 en 1280x1024. Steeds met de laatste versie van die browsers, omdat ik geen zin heb om rekening te houden met mensen die met zwaar verouderde browsers surfen. Dat is trouwens vragen om ellende, want updates van browsers hebben heel vaak met beveiligingsproblemen te maken. In de resoluties 1024x768 en 1280x1024 is ook in- en uitzoomen en een kleinere en grotere letter getest. Eventuele problemen staan bij Bekende problemen.
Naast deze 'gewone' browsers is alles ook getest in Lynx, WebbIE, Jaws en Fangs Screen Reader Emulator. Lynx is een browser die alleen tekst laat zien en geen css gebruikt. WebbIE is een browser die gericht is op mensen met een handicap. Jaws is een screenreader, zoals die door blinden wordt gebruikt. Fangs Screen Reader Emulator is een extensie bij Firefox die de pagina laat zien zoals een screenreader hem ziet.
Als het voorbeeld in deze vier programma's toegankelijk is, zou het in principe toegankelijk moeten zijn in alle aangepaste browsers en dergelijke. En dus ook voor zoekmachines, want een zoekmachine is redelijk vergelijkbaar met een blinde. Eventuele opmerkingen over de toegankelijkheid van dit voorbeeld staan bij Opmerkingen.
Nieuwe browsers test ik pas als ze uit het bèta-stadium zijn, omdat er anders 'n redelijke kans is dat ik 'n bug zit te omzeilen die voor de uiteindelijke versie nog gerepareerd wordt. Dit voorbeeld is alleen getest in de hierboven met name genoemde browsers. Vragen over niet-geteste browsers kan ik niet beantwoorden, en het melden van fouten in niet-geteste browsers heeft ook geen enkel nut. (Melden van fouten, problemen, enz. in wel geteste browsers: graag!)
29 december 2007:
Nieuw opgenomen.
27 juli 2008:
Bij in- en uitzoomen verdween er in Internet Explorer 7 tekst uit het meerregelige onderschrift bij de tweede afbeelding. Opgelost door regelhoogte toe te voegen aan .foto-tekst.
25 maart 2009:
Tekst aangepast aan de nieuw verschenen Internet Explorer 8. De code hoefde niet te worden veranderd.
2 augustus 2010:
div#content en #thumbs.1 augustus 2011:
Vanwege toegankelijkheid color: black; toegevoegd aan css voor body.
De afbeeldingen komen over de tekst heen te staan. Op deze manier werkt het ook bij 800x600-schermen zonder scrollen. Als je echter bij a.staand:hover en a.liggend:hover left: weghaalt, komen de afbeeldingen rechts naast de tekst te staan. Dan moet je wel horizontaal scrollen bij 'n 800x600- en 1024x768-scherm om de volledige afbeelding te zien. Door de tekst en de thumbs iets naar links te zetten is scrollen bij 'n 1024x768-scherm niet meer nodig.
Als door hoveren een grote afbeelding wordt geopend, verschijnt bij alle browsers een horizontale scrollbar. De lengte daarvan is afhankelijk van de grootte van het scherm. Deze verdwijnt gewoon weer als de afbeelding weer sluit.