Pop-up met tabel met daarin Periodiek Systeem der Elementen. Onder elke cel zit een link naar de bijbehorende pagina in Wikipedia.
Alles op deze site kan vrij worden gebruikt. Je gebruikt het wel op eigen risico: als er ergens fouten in zitten, ben ik daar niet verantwoordelijk voor en ook niet voor eventueel daardoor aangerichte schade in welke vorm dan ook. Een link naar http://www.css-voorbeelden.nl is niet verplicht, maar wordt wel gewaardeerd.
De tabel is grotendeels gebaseerd op die in Wikipedia.
Omdat de pop-up feitelijk bestaat uit een tabel met een enorm aantal links, heb ik deze onder de eigenlijke content gezet. Gebruikers van spraakbrowsers en dergelijke worden er niet blij van als zo'n tabel eerst wordt voorgelezen.
'n Andere mogelijkheid is het plaatsen van een zogenaamde skip-link, waardoor de pop-up in één keer gepasseerd kan worden.
De pop-up opent niet als de tab-toets wordt gebruikt om van link naar link te gaan. Met deze hoeveelheid links kan ik me niet voorstellen dat iemand de tab-toets zou gebruiken om de links af te gaan.
Hoewel... Opera blijkt 'n goed verstopte fantastisch handige methode voor navigeren te hebben: ruimtelijke navigatietoetsen ('spatial navigation' in het Engels). Als je over de 'P' hovert opent de pop-up. Daarna kun je in Opera met behulp van Shift en een van de pijltjestoetsen in alle richtingen navigeren.
Zonder css wordt de pop-up weergegeven als 'n gewone tabel, onder de content van de pagina. Spraakbrowsers en dergelijke geven de tabel weer als een enorme rij links.
De elementen in de tabel zijn (overduidelijk) een afkorting. Daarom staan ze binnen <abbr>. Maar anders dan normaal heb ik geen title toegevoegd aan de eerste <abbr>. Die title is vooral bedoeld om bij voorlezen en hoveren te gebruiken.
Voorlezen lijkt me in dit geval onzin, want niet veel mensen zullen genieten van het voorlezen van alle elementen. En omdat de title al in de link zit, verschijnt bij hoveren over de afkorting al 'n title.
In dit geval vond ik een dubbele border in de tabel gewoon het mooiste. Omdat Internet Explorer 6 en 7 bij een lege cel geen border laten zien, staat er voor die browsers een vaste spatie in elke lege cel. Dan is de cel niet meer leeg en wordt de border dus getoond.
Links in deze uitleg, vooral links naar andere sites, kunnen verouderd zijn. Op de pagina met links vind je steeds de meest recente links.
Alles op deze site is gemaakt op een systeem met Linux. Daarbij is vooral gebruik gemaakt van Quanta Plus, GIMP en Firefox met extensies. De pdf-bestanden zijn gemaakt met LibreOffice.
Iets gevonden waar je wat aan hebt? Mooi. Als je je waardering wilt uiten, maak dan een donatie over aan War Child Nederland, een organisatie die kinderen uit oorlogsgebieden helpt hun trauma's te verwerken. Of - nog beter - wordt donateur:
Voor pop-ups wordt vaak JavaScript gebruikt. Maar heel vaak kan dat ook prima met css. Voordelen zijn dat het makkelijker is en ook wat meer opmaak-mogelijkheden biedt. En het werkt ook nog als JavaScript uit staat.
Een pop-up verschijnt bij hoveren: met de cursor ergens boven hangen. In alle browsers kan dit bij alle soorten elementen, maar bij Internet Explorer 6 helaas alleen bij 'n echte link <a>.
Daarom moeten vaak kunstgrepen worden toegepast om via een of andere constructie toch maar 'n <a> toe te voegen, zodat 't ook werkt in zonder twijfel de slechtste browser die ooit is gemaakt, maar die helaas - op het moment van schrijven - door nog ruim twintig procent van de mensen wordt gebruikt.
De letter 'P' zit in een gewone div. Als je over die div hovert opent een pop-up met daarin een tabel met het Periodiek Systeem der Elementen.
In feite is dit een doodgewone tabel met wat opmaak. Omdat normale tekst wordt gebruikt kan de tekst op de gewone manier vergroot en verkleind worden, binnen zekere grenzen natuurlijk.
Ook als niet over de div met de 'P' wordt gehoverd, is de tabel al compleet aanwezig, met opmaak en al. Maar hij staat dan links buiten het scherm geparkeerd. Bij hoveren over de div gebeurt er maar één ding: de tabel wordt binnen het scherm gezet en is nu dus zichtbaar. Door de tabel een absolute positie te geven komt hij over andere elementen op de pagina te staan en duwt deze niet opzij.
Internet Explorer 6 herkent hoveren alleen boven 'n link <a>. Daarom wordt voor Internet Explorer 6 gebruik gemaakt van geneste links. Dat kan eigenlijk helemaal niet, maar Internet Explorer 6 slikt deze troep gewoon. Door conditional comments te gebruiken ziet alleen Internet Explorer 6 de extra <a> in de html.
De opmaak is verder niet zo heel bijzonder. Wat lijntjes en kleuren. Onder elke cel zit een link naar de bijbehorende pagina in Wikipedia.
In de praktijk zitten er wel wat haken en ogen aan zo'n pop-up met opmaak. Daarom moet dit soort pop-ups grondig worden getest in zoveel mogelijk browsers. Is dat eenmaal gebeurd, dan zijn ze uiterst simpel te wijzigen.
Het eerste deel van deze tekst is voor alle voorbeelden met links en dergelijke hetzelfde, het laatste deel (onder het kopje Speciaal bij dit voorbeeld) is speciaal voor dit voorbeeld.
De meeste mensen openen 'n link door erop te klikken. Er is echter 'n tweede manier: met behulp van de tab-toets (sommige browsers gebruiken andere toetsen, maar het principe is hetzelfde). Met behulp van de tab-toets kun je van link naar link 'springen'. Op welke link je staat, wordt door alle browsers aangegeven met een of ander kadertje rondom de link.
De link met het kadertje eromheen heeft focus. Dat wil zeggen dat je die link volgt als je op de enter-toets drukt. In principe werkt dit precies hetzelfde als gewoon klikken op de link.
Als iemand geen muis wil of kan gebruiken, bijvoorbeeld door 'n handicap, is deze manier om 'n link te openen erg handig. Als de volgorde van de links in de code niet logisch is, kun je eventueel met behulp van tabindex 'n afwijkende volgorde van de links opgeven. De tab-toets volgt dan die afwijkende volgorde.
Tot zover is er nauwelijks verschil tussen het gebruik van de tab-toets of van de muis.
Als je echter extra dingen onder de link hebt gestopt, die pas gaan werken als je over de link hovert, is er wel 'n verschil. Je geeft dat aan met :hover: als je over de link hovert. Met de tab-toets alleen kun je niet over 'n link hoveren. Dus als er bijvoorbeeld 'n pop-up wordt geopend, zul je die niet zien als je de tab-toets gebruik om naar 'n link te gaan.
Om dit op te lossen kun je op dezelfde manier als je :hover gebruikt :focus gebruiken: als de link focus heeft. Dat is dus als er 'n kadertje rondom de link staat en de link wordt gevolgd bij het indrukken van enter.
Door dus a:hover, a:focus {...} te gebruiken, opent bijvoorbeeld 'n pop-up ook als je de tab-toets gebruikt. Maar er zitten 'n paar adders onder het gras.
* Naast :hover en :focus is er nog :active. Deze laatste zou horen te werken als de muis wordt ingedrukt op de link. Dat werkt ook zo in alle browsers, behalve in Internet Explorer vóór versie 8. In haar onmetelijke wijsheid heeft Microsoft besloten af te wijken van de standaard: :active werkt in oudere versies zoals :focus hoort te werken, en :focus werkt gewoon helemaal niet vóór versie 8. In alle andere browsers werken :focus en :active dus wel volgens de standaard, en met ingang van versie 8 van Internet Explorer houdt Microsoft zich ook eindelijk aan de standaard.
Dit betekent dat je niet kunt volstaan met a:hover, a:focus {...}, maar dat je a:hover, a:focus, a:active {...} moet gebruiken, want anders werkt het niet in oudere versies van Internet Explorer. Het zal nog jaren duren voor deze oude versies niet meer worden gebruikt, maar omdat Microsoft zich nu eindelijk ook aan de standaard houdt op dit punt, wordt :active nu ook langzaamaan bruikbaar voor waar het voor is bedoeld.
* Belangrijke informatie moet je niet geven via :focus of :active, omdat dit niet werkt als css uit staat.
* Ten slotte kan 'n pop-up of zoiets gruwelijk in de weg komen te staan, bijvoorbeeld door de rest van de pagina af te dekken. Iemand die gewoon de muis kan gebruiken, verplaatst deze even en de pagina is weer zichtbaar. Iemand die moeite heeft met het gebruik van de muis, heeft deze mogelijkheid niet of minder. Als je buiten de link en de daarbij horende pop-up en dergelijke klikt, sluit deze weliswaar, maar dat is nu juist het probleem: mensen die de muis niet goed kunnen gebruiken, hebben nou net daar problemen mee.
Als je via de terug-toets teruggaat naar de vorige pagina, heeft de link waar je vandaan kwam nog steeds focus, en dus staan pop-up en dergelijke ook nog open. Wat ook heel storend kan zijn als andere delen van de pagina daardoor niet te zien zijn. Op het moment dat ik dit schreef, werkte de terug-toets bij alle browsers zo, met uitzondering van Google Chrome. Maar 't kan best zijn dat Google Chrome het inmiddels ook doet, of 'n andere juist weer niet, want dit schijnt nogal te veranderen.
Om al deze redenen is het goed je even af te vragen of de voordelen van 'n pop-up en dergelijke wel opwegen tegen de nadelen. Ik zet zelf mijn eigen overwegingen bij elk voorbeeld steeds even erbij. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je daar geen andere mening over zou kunnen hebben.
In dit geval gebruik ik alleen :hover, omdat de pop-up de pagina eronder hinderlijk kan afdekken.
De code die te maken heeft met de basis van dit voorbeeld is rood gekleurd. Alle voor dit voorbeeld niet-essentiële code is bruin.
Deze uitleg hoort bij het voorbeeld dat in de download zit. Het voorbeeld uit de download verschilt iets van het voorbeeld hier op de site. In de download ontbreken bijvoorbeeld de witte vlakken met de links. Ook in de kopregels zit vaak wat verschil. Daarnaast kunnen er nog andere (meestal kleine) verschillen zijn.
Als je deze uitleg leest naast de broncode van het voorbeeld op de site, kan het dus bijvoorbeeld zijn dat 'n h1 uit de css bij 'n <h2> uit de html hoort. Maar het gaat niet om hele grote, fundamentele afwijkingen.
Als je dit lastig vindt, downloadt dan de hele handel (ga terug naar het voorbeeld en kies daar voor downloaden). In de download zit 'n voorbeeld dat wel naadloos aansluit op de uitleg in de download.
<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="nl" lang="nl">
Een document moet met een doctype beginnen om weergaveverschillen tussen browsers te voorkomen. Zonder doctype is de kans op verschillende (en soms volkomen verkeerde) weergave tussen verschillende browsers heel erg groot.
Geldige doctypes vind je op www.w3.org/QA/2002/04/valid-dtd-list.
Gebruik het volledige doctype, inclusief de url, anders werkt het niet goed.
De toevoeging achter <html hierboven hoort bij het gekozen doctype.
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" />
Zorgt dat de browser letters met accenten en dergelijke goed kan weergeven. Als je als doctype html hebt gekozen, moet je niet eindigen op />, maar op > (dit geldt voor alles in de head wat eindigt op />).
utf-8 is de beste charset (tekenset), omdat deze alle talen van de wereld (en nog heel veel andere extra tekens) bestrijkt, maar toch niet meer ruimte inneemt voor de code dan nodig is. Als je utf-8 gebruikt, hoef je veel minder entiteiten (ä en dergelijke) te gebruiken, maar kun je bijvoorbeeld gewoon ä gebruiken.
Deze regel moet zo hoog mogelijk komen te staan, als eerste regel binnen de head, omdat hij anders door sommige browsers niet wordt gelezen.
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="../../css/naam-van-stylesheet.css" />
<!--Instellingen voor Internet Explorer -->
<!--[if IE]>
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="../../css/naam-van-ie-stylesheet.css">
<![endif]-->
Dit stukje code heeft in dit voorbeeldbestand geen enkel nut. Normaal genomen is het een verwijzing naar een extern stylesheet, waarin de style staat. In dit voorbeeld verwijst de href naar een niet bestaand bestand.
De bedoeling is dat je bovenstaande regels aanpast voor je eigen bestand. De hele style, die onder deze regels in de <head> staat, wordt dan in het externe bestand geplaatst waar de href naar verwijst. In dat bestand komt de style precies zo te staan zoals die nu in de <head> staat. Het bestand moet eindigen op .css.
Voordeel van een externe stylesheet is onder andere, dat deze geldig is voor alle pagina's waaraan deze is gelinkt. 'n Verandering in de lay-out hoef je dan maar op één enkele centrale plek te aan te brengen.
In die externe stylesheet zet je alles wat in dit voorbeeld tussen <style type="text/css"> en </style> staat (zonder deze begin- en eindregel).
De bovenste regel is voor de algemene stylesheet, geldig voor alle browsers. Dit is gewoon 'n link die naar 'n bestand elders verwijst, waar de css in staat. Op de plaats van "../../css/naam-van-stylesheet.css" moet je pad naar en naam van jouw stylesheet invullen.
Het eigenaardige stukje code daaronder heet een 'conditional comment' en wordt door alle browsers gezien als commentaar, omdat het tussen <!-- en --> staat. Maar Internet Explorer herkent het, door de extra toevoegingen, als speciaal voor Internet Explorer bedoeld en zal het dus uitvoeren. Het is veiliger dan een zogenaamde 'hack', waarbij vaak gebruik wordt gemaakt van 'n fout (bug) in de browser. Dit is opzettelijk aangebracht door Microsoft en zal dus blijven bestaan, terwijl 'n bug gerepareerd kan worden. Op deze manier kun je 'n stylesheet alleen voor Internet Explorer opnemen.
Dit stukje geldt voor alle versies van Internet Explorer, maar je kunt het ook per versie aangeven.
De link verwijst naar een aparte stylesheet voor Internet Explorer, waarin je css speciaal voor die browser zet. Op de plaats van "../../css-naam-van-ie-stylesheet.css" moet je pad naar en naam van je stylesheet voor Internet Explorer invullen.
De link naar het aparte stylesheet voor Internet Explorer moet ná de link naar het algemene stylesheet komen, omdat de opdrachten voor Internet Explorer dan over die uit het algemene stylesheet heen gaan.
<style type="text/css">
Voor de duidelijkheid staat de style hier in het bestand zelf, maar het is beter deze in een apart stylesheet te zetten, zoals hierboven beschreven. In die stylesheet komt alles wat tussen bovenstaande regel en </style> staat.
Technisch gezien is er geen enkel bezwaar om het in die stylesheet te zetten met dezelfde vreselijke lay-out als die ik in dit voorbeeld gebruik. Maar als je dat doet, garandeer ik je hele grote problemen omdat het volstrekt onoverzichtelijk is. Ik gebruik alleen deze lay-out omdat het anders veel te veel regels worden.
Voorbeeld van 'n goede lay-out in je css:
div#header-buiten
{
position: absolute;
right: 16px;
width: 100%;
height: 120px;
background: yellow;
}
div#header-binnen
{
margin-left: 16px;
height: 120px;
text-align: center;
}
body
margin: 0; padding: 0;
Slim om te doen, is soms wat afwijkend in verschillende browsers.
font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;
Lettersoort. Als er geen Arial is, wordt gezocht naar Helvetica. Als dat er ook niet is in ieder geval 'n lettersoort zonder schreef (dwarsstreepjes).
font-size: 100%;
Dit slaat natuurlijk nergens op, want hier staat gewoon dat de letters de normale grootte moeten hebben. Dit is nodig vanwege Internet Explorer.
Ik gebruik hier % als eenheid, en voor alle andere lettergroottes gebruik ik em. Dat komt door Internet Explorer. Als ik als maateenheid iets als px neem, kunnen gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte niet veranderen.
Maar als ik overal em neem als maateenheid, wat dan voor de hand zou liggen, kom ik in de problemen met versies van Internet Explorer ouder dan versie 8. De stappen van de verkleining of vergroting zijn in die browsers zo groot, dat 't gelijk onleesbaar klein of absurd groot is.
Als je nou echter bij body geen em gebruikt (font-size: 1em; zou het zelfde moeten zijn als font-size: 100%), maar %, dan is de lettergrootte in Internet Explorer te veranderen, en in oudere versies dan versie 8 zijn de tussenstappen teruggebracht tot normale grootte.
Dit werkt ook als je als lettergrootte 100% invult. Dat heeft geen enkele invloed op de lettergrootte, behalve dus dat de tussenstappen in oudere versies nu normaal werken.
In Internet Explorer 8 is deze bug eindelijk gerepareerd. Aangezien we waarschijnlijk nog vele jaren met oudere versies dan Internet Explorer 8 zitten opgescheept, zal deze truc ook nog jaren moeten worden toegepast.
color: black;
Hoewel dit de standaardkleur is, geef ik de kleur toch op. Hieronder geef ik een achtergrondkleur op. Sommige mensen hebben zelf de kleur en/of achtergrondkleur veranderd, bijvoorbeeld omdat ze slecht kleuren kunnen onderscheiden. Als ik nu de achtergrondkleur verander, maar niet de tekstkleur, loop ik het risico dat tekstkleur en achtergrondkleur te veel op elkaar gaan lijken.
Door beide op te geven, weet ik redelijk zeker dat achtergrond- en tekstkleur genoeg van elkaar blijven verschillen. Als de gebruiker !important heeft gebruikt, is er nog niets aan de hand, want dan veranderen achtergrond- en tekstkleur geen van beide.
background: #ff9;
Achtergrondkleurtje.
#content
Het element met id="content". Dit is de div waar de hele pagina in staat.
width: 90%;
Vult altijd 90 % van het venster van de browser, ongeacht hoe groot dit is. Dit is bepaald 'n ruwe instelling, maar het gaat hier niet om de tekst maar om de pop-up, dus ik houd het lekker simpel.
margin: 0 auto;
Omdat geen waarde is opgegeven voor onder en links, krijgen deze automatisch dezelfde waarde als boven en rechts. Hier staat dus eigenlijk 0 auto 0 auto in de volgorde boven - rechts - onder - links.
Boven en onder geen marge, links en rechts auto oftewel: evenveel. Hierdoor staat deze div, en dus de daarin zittende tekst, altijd horizontaal in het midden. Deze manier van horizontaal centreren van een blok-element werkt alleen als het te centreren blok-element een breedte heeft.
#systeem
Het element met id="systeem". Dit is de div waarbinnen de letter 'P' en de pop-up staan.
position: absolute;
Om op de juiste plaats op het scherm te kunnen zetten. Er wordt gepositioneerd ten opzichte van de eerste ouder die zelf een positie heeft. Als die er niet is, zoals hier, wordt gepositioneerd ten opzichte van het venster van de browser.
Omdat deze div nu een positie heeft, kan ik de kinderen van deze div positioneren ten opzichte van deze div. Dat kan alleen als de ouder zelf een positie heeft.
top: 10px; right: 10px;
10 px vanaf boven- en rechterkant neerzetten.
width: 30px; height: 35px;
Dit is een grootte die goed bij de erin staande letter 'P' past.
border: black solid 1px;
Zwart randje.
background: white;
Witte achtergrond.
font-size: 2em;
Lekker grote letter. Als eenheid gebruik ik em, zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen veranderen.
text-align: center;
Tekst horizontaal centreren. Tekst? Nou ja, da's 'n wat megalomane omschrijving, want het gaat hier alleen om de letter 'P'.
#systeem table
De tabellen binnen het element met id="systeem". Hier is maar één tabel: die waar de hele pop-up in staat.

Door de padding blijft aan de rand wat van de originele achtergrondkleur zichtbaar.
Elke cel in de tabel krijgt automatisch wat padding. Daardoor vult de in de cel zittende link de cel niet volledig, maar blijft er aan elke kant 'n kleine ruimte over.
Bij hoveren over de link verandert de achtergrondkleur van de link in wit. Maar omdat deze niet de hele cel vult, blijft 'n klein stukje van de oorspronkelijke achtergrondkleur van de cel zichtbaar.
Ik laat dat zo, want het komt hier goed uit. De achtergrondkleur van de cel geeft informatie over de chemische reeks waar het element in zit, en een strookje van die achtergrondkleur blijft nu aan de buitenkant zichtbaar.
position: absolute;
Om op de juiste plaats op het scherm te kunnen zetten. Voordeel van een absolute positie is in dit geval ook, dat het de rest van de pagina niet stoort. Als de tabel tevoorschijn komt, wordt hij door de absolute positie gewoon over de andere elementen op de pagina gezet, zonder deze van hun plaats te duwen.
top: -1px;
Normaal genomen zou de tabel onder de div worden neergezet. Dat vind ik niet mooi, ik wil hem boven de div met de letter 'P' hebben. En dan nog 1 px hoger, zodat de border van de div ook wordt bedekt.
right: 3000px;
Parkeer de tabel links buiten het scherm. Omdat de rest van de opmaak al helemaal klaar is, hoef ik de tabel dan alleen maar op het scherm te zetten om hem zichtbaar te maken.
border: black solid 1px;
Randje rondom de hele tabel. Omdat de pop-up in dit geval uit niet meer dan de tabel bestaat, is dit randje ook gelijk de buitenkant van de pop-up.
background: #e4e4e4;
Achtergrondkleur van de tabel. Aparte cellen geef ik later 'n andere kleur. Maar alles wat later geen andere kleur krijgt, heeft nu alvast 'n lichtgrijze achtergrond.
font-size: 0.35em;
Bij #systeem heb ik een lettergrootte van 2 em opgegeven. En omdat deze tabel binnen #systeem staat, erft ze deze lettergrootte. Dat is natuurlijk veel te groot. Als eenheid gebruik ik em, zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen veranderen.
Dit is een vrij kleine letter, maar het is ook een vrij grote tabel. En anders past hij niet meer op kleinere schermen.
caption
De kop van de tabel.
background: #e4e4e4;
De caption krijgt (vreemd genoeg) standaard niet dezelfde achtergrondkleur als de bijbehorende tabel. Dus die moet ik apart opgeven.
border: black solid 1px;
Ook de border rondom de tabel slaat de caption over.
border-bottom: 0;
De border aan de onderkant van de caption komt tegen de border aan de bovenkant van de tabel te staan. Daardoor zou tussen caption en tabel een border van 2 px komen, en dat is niet mooi. Dus weg met de border aan de onderkant van de caption.
font-size: 2em;
Omdat de caption binnen de tabel staat, krijgt hij de daar opgegeven kleine lettergrootte. Dat is veel te klein, dus maak ik de letters voor de caption hier weer groter. Als eenheid neem ik em, zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen veranderen.
td
Alle cellen van de tabel.
min-width: 32px;
Een kolom, en dus de daarin liggende cellen, wordt automatisch even breed als nodig is voor de inhoud van de breedste cel. In een aantal kolommen staan alleen maar smalle tekstjes, dus die zouden heel smal worden, wat niet mooi is. Daarom geef ik 'n minimum-breedte.
Dit speelt niet bij alle kolommen met smalle tekstjes, want sommige worden opgerekt door de cellen aan de onderkant van de tabel die meerdere kolommen omspannen. Maar aangezien dit alleen 'n minimum-breedte is, negeren kolommen die al breed genoeg zijn het gewoon.
Internet Explorer 6 kent min-width niet en Internet Explorer 7 voert het niet goed uit in 'n tabel, dus voor die twee browsers komt later wat aparte css.
border: black solid 1px;
Randje rondom elke cel. Er zit automatisch wat ruimte tussen alle cellen. Als ik er 'n randje om zet, levert dat dus twee lijntjes op tussen alle cellen. In dit geval vind ik dat wel mooi en laat het dus zo.
Internet Explorer 6 en 7 zetten geen rand rondom 'n lege cel. Daarom staat er in de lege cellen een vaste spatie voor die browsers. Daar vliegen ze enthousiast in: de cel is nu niet meer leeg voor hun. 'n Kinderhand is gauw gevuld, zullen we maar zeggen.
td a
De links binnen een cel van de tabel. Dit zijn de links naar de Wikipedia-pagina's bij de diverse elementen en groepen.
display: block;
Van zichzelf is een <a> een inline-element. Dat betekent onder andere dat ik precies op de tekst moet klikken om de link te laten werken. Daarom maak ik er 'n blok-element van. Nu kan ik de hoogte opgeven en kan ik de link even hoog maken als de cel waar hij in staat.
In de breedte vult een blok-element automatisch de volle breedte van z'n ouder, dat is hier de cel van de tabel. Daardoor is de hele cel nu klikbaar, wat veel logischer is.
In Internet Explorer 6 en 7 wordt foutief niet de hele breedte van de cel gevuld, daar is nog wat aparte css voor nodig.
min-height: 2.4em;
De <a> is in een blok-element veranderd. Dat houdt onder andere in dat hij niet hoger wordt dan nodig is om de inhoud weer te geven. In links met alleen een getal is de hoogte daardoor nog maar één regel. Daardoor vult de link niet de hele cel en is dus niet de hele cel klikbaar.
Met deze minimum-hoogte vult ook in die cellen de link de hele cel en is dus de hele cel klikbaar. Internet Explorer 6 kent min-height niet, daar komt later wat aparte css voor. Als eenheid neem ik em, zodat het mee verandert met de lettergrootte.
(In werkelijkheid is de cel natuurlijk helemaal niet klikbaar, maar de daarin zittende link. Voor de gebruiker lijkt het echter of de cel klikbaar is.)
De cel wordt automatisch even hoog als nodig is om de inhoud (dat is hier de <a>) weer te geven, dus ik hoef geen aparte hoogte voor de cel op te geven.
text-decoration: none;
De gebruikelijke onderstreping van 'n link wil ik hier niet.
color: black;
En ook de kleurtjes van 'n link wil ik niet. Sommige letters en cijfers moeten wel 'n andere kleur krijgen. Niet omdat ze 'n link zijn, maar als code voor de groep waar ze bij horen. Dat regel ik later.
tr.groep, td.groep
De rijen en cellen met class="groep". Dit zijn de losse, verspreid liggende losse cellen die naar een groep linken, en daarnaast de onderste twee rijen in hun geheel.
background: #bbb;
Donkergrijze achtergrond.
tr.groep
De rijen met class="groep". Dit zijn de twee onderste rijen waarin aggregatietoestanden en chemische reeksen staan. (Voor je je heel dom gaat voelen: aggregatietoestanden zijn gas, vast en vloeibaar en wat chemische reeksen zijn zou ik ook niet weten.)
line-height: 2.4em;
Bij td a heb ik een minimum-hoogte van 2.4 em opgegeven. Omdat in deze rijen maar één regel tekst staat, is die minimum-hoogte hier van toepassing.
Tekst wordt automatisch halverwege de regelhoogte gezet. Als ik de regelhoogte dus even hoog maak als de hoogte, komt de tekst in deze twee rijen verticaal in het midden te staan.
Hoewel de tekst binnen de link in de cel staat, hoeft de selector toch geen tr.groep a te zijn, want line-height wordt geërfd door de kinderen, hier dus door de <a>.
td.t-m
De cellen met class="t-m". De twee cellen waar ... t/m ... in staat.
font-size: 0.7em;
Omdat in deze cellen drie regels tekst staat, maak ik de lettergrootte wat kleiner. Als eenheid neem ik em, zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen veranderen.
letter-spacing: 0.2em;
Omdat het nu wel erg krap wordt in deze cel, geef ik iets meer ruimte tussen de letters.
td.tekst
De cellen met class="tekst". Twee cellen met 'n wat meer tekst.
padding: 6px 0;
Omdat voor onder en links geen waarde is opgegeven, krijgen deze automatisch dezelfde waarde als boven en rechts. Hier staat dus eigenlijk 6px 0 6px 0 in de volgorde boven - rechts - onder - links. Met deze padding aan boven- en onderkant staat de tekst in het midden en hebben de cellen gelijk de goede hoogte.
font-size: 1.3em;
Iets grotere letter. Als eenheid gebruik ik em zodat ook gebruikers van Internet Explorer de lettergrootte kunnen veranderen.
.alkali
De elementen met class="alkali". Dit zijn de cellen die een achtergrondkleur moeten krijgen die hoort bij de chemische reeks Alkalimetalen (wat dat ook voor griezels mogen zijn, 't klinkt niet echt als 'n gezellige vergiet, zoals je bij 't koken gebruikt).
Door de cel met het woord 'Alkalimetalen' én de cellen waarin de elementen zitten die hierbij horen dezelfde achtergrondkleur te geven, wordt via kleur extra informatie gegeven. De hele tabel heeft bij #systeem table een lichtgrijze achtergrondkleur gekregen. De achtergrondkleur van de cellen wordt daar gewoon overheen gezet, zodat je het lichtgrijs niet meer ziet.
Dit is absoluut geen waterdichte methode. Zo'n tien procent van de mensen heeft in meerdere of mindere mate last van kleurenblindheid. Je moet dus nooit alleen kleur gebruiken voor echt belangrijke informatie. Maar hier gaat het om extra informatie, dus hier kan het wel, volgens mij.
background: #f55;
Roodachtige achtergrond.
.aard
{background: #f99;}
.overgang
{background: #f93;}
.hoofd
{background: #fc3;}
.metallo
{background: #ccf;}
.niet
{background: #ff0;}
.halo
{background: #cc6;}
.edel
{background: #cf0;}
.lan
{background: #ffa;}
.act
{background: #cff;}
Zelfde verhaal als bij .alkali, maar nu voor de andere chemische reeksen, dus met andere achtergrondkleuren.
.gas
De elementen met class="gas". De cellen waarin een gasvormig element staat.
color: #a52a5a;
Verander de tekstkleur in roodachtig. Hierdoor wordt extra informatie over het element gegeven.
Dit is absoluut geen waterdichte methode. Zo'n tien procent van de mensen heeft in meerdere of mindere mate last van kleurenblindheid. Je moet dus nooit alleen kleur gebruiken voor echt belangrijke informatie. Maar hier gaat het om extra informatie, dus hier kan het wel, volgens mij.
.vs
{color: blue;}
Zelfde verhaal als bij .gas, maar nu voor vloeistoffen. Hier maak ik de tekst blauw.
#systeem a:hover
Bij hoveren over een link binnen het element met id="systeem". Alle links binnen #systeem liggen binnen de tabel, dus deze selector bestrijkt alle links binnen de tabel.
background: white;
Maak de achtergrond wit. Omdat de link vrijwel de hele cel vult, wordt vrijwel de hele cel wit. Alleen aan de rand blijft 'n stukje van de originele achtergrondkleur over door de padding die automatisch aan een cel wordt gegeven. (Voor die padding zie verder bij Elke cel...)
#systeem:hover table
Als ik over het element met id="systeem" hover, doe dan iets met de daarin liggende tabel.
Het element met id="systeem" is de div waar de letter 'P' in staat.
Omdat Internet Explorer 6 hoveren alleen herkent boven 'n <a>, komt daar later aparte css voor. Deze selector wordt door Internet Explorer 6 gewoon genegeerd.
right: -1px;
Bij #systeem table is de tabel ver links buiten het scherm geparkeerd. De hele lay-out is ook al daar (en in latere delen van de css) opgegeven. Het enige wat ik hoef te doen om de tabel zichtbaar te maken is deze op het scherm plaatsen.
Als ik hem op deze plaats neerzet, bedekt hij ook de border van de div met de 'P' erin.
<!--[if IE 6]>
<style type="text/css">
a#a-ie-6 {display: block; height: 35px; text-decoration: none; color: black;}
td a {width: 100%; height: 2.4em;}
td.takke-ie a {width: 32px;}
#systeem a:hover table {right: -1px;}
</style>
<![endif]-->
Dit eigenaardige stukje code heet een 'conditional comment' en wordt door alle browsers gezien als commentaar, omdat het tussen <!-- en --> staat. Maar Internet Explorer herkent het, door de extra toevoegingen, als speciaal voor Internet Explorer bedoeld en zal het dus uitvoeren. Het is veiliger dan een zogenaamde 'hack', waarbij vaak gebruik wordt gemaakt van 'n fout (bug) in de browser. Dit is opzettelijk aangebracht door Microsoft en zal dus blijven bestaan, terwijl 'n bug gerepareerd kan worden.
De style voor Internet Explorer moet ná de normale komen, omdat de opdrachten voor Internet Explorer dan over de normale heen gaan.
Dit stukje geldt voor Internet Explorer 6, maar je kunt het ook voor andere versies aangeven.
In plaats van de style kun je ook 'n normale link naar 'n extern css-bestand aanbrengen:
<!--[if IE 6]>
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="../../css/naam-van-ie-stylesheet.css">
<![endif]-->
Op de plaats van "../../css/naam-van-ie-stylesheet.css" vul je pad naar en naam van jouw stylesheet voor Internet Explorer 6 in. De css voor Internet Explorer 6 komt dan apart in die stylesheet te staan, zodat het de andere browsers niet stoort.
Het is belangrijk dat de spaties in <!--[if IE 6]> en <![endif]--> precies zo worden overgenomen zoals ze hier staan.
a#a-ie-6
De link met id="a-ie-6". Dit is de extra link die alleen voor Internet Explorer 6 zichtbaar is. Binnen deze link staat de hele tabel. Verderop bij Html speciaal voor Internet Explorer 6 staat hoe je html kunt aanbrengen, die alleen door Internet Explorer 6 wordt gezien.
display: block;
Van zichzelf is een <a> een inline-element. Dat betekent onder andere dat ik precies op de tekst moet klikken om de link te laten werken. Daarom maak ik er 'n blok-element van. Nu kan ik de hoogte opgeven.
In de breedte vult een blok-element automatisch de volle breedte van z'n ouder, dat is hier div#systeem, de div met de 'P'. Daardoor is de hele div nu klikbaar, wat veel logischer is.
height: 35px;
Van zichzelf wordt een blok-element niet hoger dan nodig is om de inhoud weer te kunnen geven. Dat betekent dat ik precies op de tekst moet klikken. Door de <a> even hoog te maken als de div met de 'P' waar hij in staat, wordt de hele div klikbaar, wat veel logischer is. (In feite is de div niet klikbaar, maar de <a> daarbinnen, maar voor de gebruiker maakt dat geen verschil.)
text-decoration: none;
De gebruikelijke onderstreping van 'n link wil ik hier niet.
color: black;
En ook de gebruikelijke kleuren van 'n link zijn hier niet welkom.
td a
De links binnen 'n cel van de tabel.
height: 2.4em;
In de algemene css is hier min-height: 2.4em; opgegeven, maar dit technische hoogstandje van Microsoft herkent dit niet. Gelukkig (wat heet) behandelt Internet Explorer 6 foutief height alsof het min-height is. Door deze geniale opeenstapeling van blunders werkt alles toch zoals het hoort te werken.
td.takke-ie a
De links binnen de cellen met class="takke-ie". De ietwat eigenaardige classnaam heb ik kosmisch doorgekregen nadat ik 37 uur achter elkaar met Internet Explorer 6 en 7 in gevecht was geweest. Na mijn derde fles whisky zag ik plotseling het licht, de oplossing en deze classnaam. De classnaam stond op 'n voorbij vliegende roze olifant, dus de naam is kosmisch, holistisch en alcoholistisch geheel verantwoord.
width: 32px;
In de algemene css wordt aan de cellen een min-width van 32 px gegeven. Internet Explorer 6 kent dit niet. Bovendien negeert Internet Explorer 6 width in een cel.
Door aan de link binnen de cel een breedte te geven komt alles toch nog goed. Want dit blijkt wel te werken binnen deze browser. In elke kolom die te smal zou worden heeft één link de class "takke-ie" gekregen. Dat is genoeg, want een kolom wordt automatisch even breed als de breedste cel in die kolom.
#systeem a:hover table
Als ik over 'n link binnen #systeem hover, doe dan iets met de daarin zittende tabel.
Speciaal voor Internet Explorer 6 is een extra link aangebracht, omdat deze alleen hoveren over 'n <a> herkent. Binnen deze extra link ligt de tabel. Andere browsers zien deze extra link helemaal niet.
Deze selector geldt alleen voor de buitenste extra <a>, want dat is de enige <a> waarbinnen een tabel ligt. De links binnen de tabel voldoen niet aan de criteria van deze selector.
right: -1px;
Bij #systeem table is de tabel ver links buiten het scherm geparkeerd. De hele lay-out is ook al daar (en in latere delen van de css) opgegeven. Het enige wat ik hoef te doen om de tabel zichtbaar te maken is deze op het scherm plaatsen.
Als ik hem op deze plaats neerzet, bedekt hij ook de border van de div met de 'P' erin.
<!--[if IE 7]>
<style type="text/css">
td.takke-ie a {width: 32px;}
#systeem:hover {cursor: pointer;
#systeem table {cursor: default;}
</style>
<![endif]-->
Deze code geldt alleen voor Internet Explorer 7. Uitleg zie bij Speciaal voor Internet Explorer 6.
td.takke-ie a
De links binnen de cellen met class="takke-ie". De etymologie van de classnaam wordt uitgelegd bij td.takke-ie a.
width: 32px;
Internet Explorer 7 negeert width en min-width binnen een cel van een tabel.
Door aan de link binnen de cel een breedte te geven komt alles toch nog goed. Want dit blijkt wel te werken binnen deze browser. In elke kolom die te smal zou worden heeft één link de class "takke-ie" gekregen. Dat is genoeg, want een kolom wordt automatisch even breed als de breedste cel in die kolom.
#systeem:hover
Als ik over het element met id="systeem" hover. Dat is de div met de 'P'.
cursor: pointer;
Verander de cursor in het handje dat eigenlijk bij een link hoort. Als ik dit niet doe, werkt om een of andere reden hoveren niet in Internet Explorer 7.
#systeem table
De tabel binnen het element met id="systeem".
cursor: default;
Verander de cursor in de standaardcursor. Hierboven heb ik de cursor in een handje veranderd bij hoveren over #systeem. Omdat de hele tabel binnen #systeem ligt, verandert nu de cursor boven de héle tabel in een handje.
Hier verander ik hem boven die tabel weer terug in de standaardcursor. Boven de links binnen de tabel verandert hij vervolgens weer in het handje dat bij een link hoort.
<!--[if IE 6]><a id="a-ie-6" href="#"><![endif]-->
<!--[if IE 6]></a><![endif]-->
Deze html wordt alleen gelezen door Internet Explorer 6, uitleg bij Speciaal voor Internet Explorer 6. De uitleg daar is voor css, maar voor html werkt het precies hetzelfde, alleen kan de html natuurlijk niet in 'n extern bestand worden gezet.
De bovenste regel staat gelijk boven de tabel, de onderste regel gelijk eronder. De hele tabel staat dus tussen deze twee regels.
Als we de conditionele comments eromheen weghalen, blijven de volgende twee regels over:
<a id="a-ie-6" href="#">
</a>
Met daartussenin dus de tabel. Oftewel: de hele tabel staat binnen een link.
Omdat hoveren bij Internet Explorer 6 alleen werkt boven een <a>, moet de hele pop-up binnen een link staan.
In de tabel zelf staat een forse verzameling links. Dat zijn dus geneste links, en dat is absoluut verboden. Veel browsers flipper op zoiets de pan uit. Dus moet deze rommel verborgen worden voor fatsoenlijke browsers.
Internet Explorer vreet deze vreselijke code zonder probleem, en nu werkt hoveren ook bij deze veelvraat: waar de andere browsers 'n div#systeem hebben om op hoveren te reageren, heeft Internet Explorer 6 nu 'n <a>.
Gebruik vooral geen FrontPage, Publisher of Word (alle drie van Microsoft). Deze programma's maken niet-standaard code die alleen goed te bekijken is in Internet Explorer. In alle andere browsers zie je grotendeels bagger, áls je al iets ziet.
Publisher en Word zijn niet bedoeld om websites mee te maken. FrontPage is zwaar verouderd en wordt niet meer onderhouden door Microsoft. Als je beslist 'n duur product (299 dollar) van Microsoft wilt gebruiken, neem dan Microsoft Expression Web 2. Andere uitvoeringen zijn nog veel duurder.
Je kunt natuurlijk ook het gratis programma Kompozer, de opvolger van nvu, gebruiken. Dit programma is te downloaden vanaf www.kompozer.net/download. Meer links over Kompozer vind je op de pagina met links onder Gereedschap → wysiwyg-editor.
Maar het allerbeste is om gewoon zelf html, css, enz. te leren, omdat zelfs het allerbeste programma het nog steeds zwaar verliest van 'n op de juiste manier met de hand gemaakte pagina.
Het allereerste dat je moet invoeren, is het doctype, vóór welke andere code dan ook. Een lay-out met een missend of onvolledig doctype ziet er totaal anders uit dan een lay-out met een geldig doctype. Wát er anders is, verschilt ook nog 'ns tussen de diverse browsers. Als je klaar bent en dan nog 'ns 'n doctype gaat invoeren, weet je vrijwel zeker dat je van voren af aan kunt beginnen met de lay-out.
Geldige doctypes vind je op www.w3.org/QA/2002/04/valid-dtd-list.html.
Gebruik het volledige doctype, inclusief de url, anders werkt het niet goed.
Gebruik een 'strict' doctype of het doctype voor html 5. Deze zijn bedoeld voor nieuwe sites. Het transitional doctype is bedoeld voor al bestaande sites, niet voor nieuwe. Het transitional doctype staat talloze tags toe, die in html 5 zijn verboden. Deze tags worden al zo'n tien jaar afgeraden. Het transitional doctype is echt alleen bedoeld om de puinhoop van vroeger, toen niet volgens standaarden werd gewerkt, enigszins te herstellen.
Het strict doctype staat verouderde tags niet toe. Daardoor kan met 'n strict doctype, of het nu html of xhtml is, probleemloos worden overgestapt naar html 5. Met een transitional doctype en het gebruik van afgekeurde tags kun je niet overstappen naar html 5. Je moet dan eerst alle verouderde tags verwijderen, wat echt ontzettend veel werk kan zijn.
Als het om een lay-out of iets dergelijks gaat: zorg eerst dat header, kolommen, footer, menu, en dergelijke staan en bewegen zoals je wilt, en ga dan pas details binnen die blokken invullen. In eerste instantie gebruik je dus bijvoorbeeld 'n leeg blok voor waar uiteindelijk het menu komt te staan.
Als je begint met allerlei details, is er 'n heel grote kans dat die de werking van de blokken gaan verstoren. Bouw eerst het huis, en ga dan pas de kamers inrichten. Als de blokken eenmaal werken zoals je wilt, zul je het gelijk merken als 'n toegevoegd detail als tekst of 'n afbeelding iets gaat storen. Daarvoor moet je natuurlijk wel regelmatig controleren in verschillende browsers of alles nog wel goed werkt.
Je kunt de blokken tijdens het aanpassen opvullen met bijvoorbeeld <br />1<br />2<br />3 enz., tot ze de juiste hoogte hebben. Het is handig om aan het einde even iets toe te voegen als 'laatste', zodat je zeker weet dat er niet drie regels onderaan naar 't virtuele walhalla zijn verhuisd.
Om de breedte te vullen kun je het best 'n kort woord als 'huis' duizend keer of zo herhalen. Ook hier is het handig om aan 't einde (en hier ook aan 't begin) 'n herkenningsteken te maken, zodat je zeker weet dat je de hele tekst ziet.
Valideren, valideren, valideren en dan voor 't slapen gaan nog 'ns valideren.
Valiwie???
Valideren is het controleren van je (x)html en css op 'n hele serie fouten. Computers zijn daar vaak veel beter in dan mensen. Als je 300 keer <h2> hebt gebruikt en 299 keer </h2> vindt 'n computer die ene missende </h2> zonder enig probleem. Jij ook wel, maar daarna ben je misschien wel aan vakantie toe.
Je kunt je css en (x)html zowel valideren als 't online staat, als wanneer 't nog in je computer staat. Web Developer ('n Firefox-extensie) heeft zelfs 'n mogelijkheid om de html voortdurend, bij elke wijziging, opnieuw te valideren. (Die mogelijkheid is er ook bij css, maar daar wordt altijd aangegeven dat 't valid is, wat je er ook aan onzin in zet. Maar als je in de balk op css klikt ga je naar de echte validator, en die controleert wel goed.)
(x)html kun je valideren op: validator.w3.org
css kun je valideren op: jigsaw.w3.org/css-validator
Valideren kan helpen om gekmakende fouten te vinden. Valid code garandeert ook dat de weergave in verschillende browsers (vrijwel) hetzelfde is. En valid code is over twintig jaar ook nog te bekijken.
Toegankelijkheid (accessibility in het Engels) is belangrijk voor bijvoorbeeld blinden die een spraakbrowser gebruiken, of voor motorisch gehandicapte mensen die moeite hebben met het bedienen van een muis. Een spider van een zoekmachine (dat is het programmaatje wat de site indexeert voor de zoekmachine) is te vergelijken met een blinde. Als je je site goed toegankelijk maakt voor gehandicapten, is dat dus gelijk goed voor een hogere plaats in een zoekmachine. Dus als je 't niet uit sociale motieven wilt doen, kun je 't uit egoïstische motieven doen.
(Op die plaats in de zoekmachine heb je maar beperkt invloed. De toegankelijkheid van je site is maar één van de factoren, maar zeker niet onbelangrijk.)
Als je bij het maken van je site al rekening houdt met toegankelijkheid, is dat nauwelijks extra werk. 't Is ongeveer te vergelijken met inbraakbescherming: doe dat bij 'n nieuw huis en 't is nauwelijks extra werk, doe 't bij 'n bestaand huis en 't is al snel 'n enorme klus.
Enkele tips die helpen bij toegankelijkheid:
Accesskeys (sneltoetsen) kun je beter niet gebruiken, deze gaven te veel problemen omdat ze vaak dubbelop zijn met sneltoetsen voor de browser of andere al gebruikte sneltoetsen. Bovendien is voor de gebruiker meestal niet duidelijk welke toetsen het zijn.
In de komende html 5 waren ze eerst niet toegestaan, maar inmiddels lijkt het erop dat ze toch worden toegestaan, maar op 'n andere manier dan in html 4.01. Ik ga ze zelf pas weer gebruiken als duidelijk is hoe ze gaan werken, en als ze beter zijn uitgedacht dan in html 4.01 het geval was, want bij een goede toepassing is het op zich een heel goed idee.
Vaak kunnen bepaalde delen van de code, zoals de header en links, met 'n simpele ingreep als position: op een lagere plaats worden neergezet in de code. 'n Blinde wordt er niet vrolijk van als elke pagina begint met het voorlezen van dezelfde zestien links. En 'n zoekmachine hecht meer waarde aan hoger staande tekst dan aan lager staande, dus je kunt beter inhoud dan header of links bovenaan hebben staan.
Ik doe dat in de voorbeelden vaak niet, omdat het van geval tot geval bekeken moet worden. En voor veel mensen zullen de voorbeelden zo al ingewikkeld genoeg zijn.
Een andere mogelijkheid is een zogenaamde skip-link: een link die je buiten het scherm parkeert met behulp van css, zodat hij normaal genomen niet te zien is. Zo'n link is wel zichtbaar te maken in speciale programma's zoals spraakbrowsers. Die link staat boven het menu en linkt naar de inhoud van de pagina, zodat mensen met één klik het hele menu kunnen passeren.
Van oorsprong was html een taal om wetenschappelijke documenten weer te geven, pas later is hij gebruikt voor lay-out. Maar daar is hij dus eigenlijk nooit voor bedoeld geweest. Het gebruiken van html voor lay-out leidt tot enorme problemen voor gehandicapten en tot een lage plaats in zoekmachines.
De html hoort alleen inhoud te bevatten, lay-out doe je met behulp van css. Die css moet in een extern stylesheet staan of, als hij alleen voor één bepaalde pagina van toepassing is, in de head van die pagina. Zoekmachines zijn ook niet dol op een oerwoud van inline-stijlen (dat zijn stijlen in de tag zelf: <div style="...">.)
Breng een logische structuur aan in je document. Gebruik een <h1> voor de belangrijkste kop, een <h2> voor een subkop, enz. Spraakbrowsers en dergelijke kunnen van kopregel naar kopregel springen. En een zoekmachine gaat ervan uit dat <h1> belangrijke tekst bevat.
Dit geldt voor al dit soort structuurbepalende tags.
Als een <h1> te grote letters geeft, maak daar dan met behulp van je css 'n kleinere letter van, maar blijf die <h1> gewoon gebruiken. Op dezelfde manier kun je al dit soort dingen oplossen.
Frames zijn een volstrekt verouderde techniek, die heel veel nadelen met zich meebrengt. Deze zijn hier netjes op een rijtje gezet: Webrichtlijnen. iframes hebben voor een deel dezelfde nadelen.
Als je 'n stuk code vaak wilt gebruiken, zoals 'n menu dat op elke pagina hetzelfde is, include dat dan met PHP of SSI. Dan ziet iedereen (ook 'n zoekmachines dus!) alles als één pagina in plaats van als los zand aan elkaar hangende teksten.
De spider van 'n zoekmachine, spraakbrowsers, en dergelijke kunnen geen plaatjes 'lezen'. Het is soms verbazingwekkend om te zien hoe veel, of eigenlijk: hoe weinig tekst er overblijft op een pagina als de plaatjes worden weggehaald. Het zelfde geldt voor die fantastisch mooie flash-pagina's, als daarbij geen voorzieningen voor dit soort programma's zijn aangebracht.
Op Linux kun je met Lynx kijken hoe je pagina eruitziet zonder plaatjes en dergelijke, als echt alleen de tekst overblijft.
In Windows kun je in Firefox de extensie Yellowpipe Lynx Viewer Tool installeren, waarmee je Lynx kunt imiteren: Yellowpipe Lynx Viewer Tool
In Windows kun je ook het gratis programma WebbIE installeren. WebbIE laat de pagina zien, zoals een spraakbrowser en dergelijke hem zien. WebbIE is te downloaden vanaf www.webbie.org.uk. Nog een soortgelijk gratis programma is WebFormator.
De Firefox-extensie Web Developer heeft de mogelijkheid om 'n pagina te bekijken zonder css en/of afbeeldingen.
Tenslotte kun je je pagina nog online laten controleren op 'n behoorlijk aantal sites. Ik noem er hier enkele. Helaas zijn ze bijna allemaal Engelstalig.
colorfilter.wickline.org Laat zien hoe een kleurenblinde de site ziet.
contentquality.com Test op toegankelijkheid. Heel overzichtelijk.
wave.webaim.org Deze laat grafisch zien hoe de toegankelijkheid is. Heel erg duidelijk, maar bij grotere pagina's wordt 't al snel erg chaotisch.
Omdat ze de uitleg van de icoontjes heel goed hebben weten te verstoppen, geef ik de link daarvan ook maar gelijk: wave.webaim.org/icons
www.webrichtlijnen.nl/toetsen De enige Nederlandstalige site. Test op toegankelijkheid.
Laatst gecontroleerd op 10 maart 2011.
(Internet Explorer 6 is voor het laatst gecontroleerd op 23 november 2009. Op deze browser test ik niet meer. Maar omdat de code nauwelijks is veranderd, neem ik aan dat dit voorbeeld ook nog werkt in Internet Explorer 6.)
Dit voorbeeld is getest in Firefox, Opera, Safari, Google Chrome, Internet Explorer 6, 7 en 8 in de resoluties 800x600, 1024x768 en 1280x1024. Steeds met de laatste versie van die browsers, omdat ik geen zin heb om rekening te houden met mensen die met zwaar verouderde browsers surfen. Dat is trouwens vragen om ellende, want updates van browsers hebben heel vaak met beveiligingsproblemen te maken. In de resoluties 1024x768 en 1280x1024 is ook in- en uitzoomen en een kleinere en grotere letter getest. Eventuele problemen staan bij Bekende problemen.
Naast deze 'gewone' browsers is alles ook getest in Lynx, WebbIE, Jaws en Fangs Screen Reader Emulator. Lynx is een browser die alleen tekst laat zien en geen css gebruikt. WebbIE is een browser die gericht is op mensen met een handicap. Jaws is een screenreader, zoals die door blinden wordt gebruikt. Fangs Screen Reader Emulator is een extensie bij Firefox die de pagina laat zien zoals een screenreader hem ziet.
Als het voorbeeld in deze vier programma's toegankelijk is, zou het in principe toegankelijk moeten zijn in alle aangepaste browsers en dergelijke. En dus ook voor zoekmachines, want een zoekmachine is redelijk vergelijkbaar met een blinde. Eventuele opmerkingen over de toegankelijkheid van dit voorbeeld staan bij Opmerkingen.
Nieuwe browsers test ik pas als ze uit het bèta-stadium zijn, omdat er anders 'n redelijke kans is dat ik 'n bug zit te omzeilen die voor de uiteindelijke versie nog gerepareerd wordt. Dit voorbeeld is alleen getest in de hierboven met name genoemde browsers. Vragen over niet-geteste browsers kan ik niet beantwoorden, en het melden van fouten in niet-geteste browsers heeft ook geen enkel nut. (Melden van fouten, problemen, enz. in wel geteste browsers: graag!)
23 november 2009:
Nieuw opgenomen.
10 maart 2010
body toegevoegd in uitleg, deze was vergeten.color toegevoegd bij body. Deze stond abusievelijk wel in de uitleg, maar niet in de code.29 juli 2011:
Alleen :hover of :hover, :focus en :active? opgenomen.
Er verschijnt een horizontale scrollbalk terwijl dat niet nodig is.
Oorzaak: de onzichtbare pop-up is te breed voor de pagina. Aan de linkerkant is dat geen probleem omdat je position hebt gebruikt, maar aan de rechterkant wel, want daardoor verschijnt dus gewoon 'n horizontale scrollbalk. Dat gebeurt soms ook als de pop-up nog onzichtbaar is.
Oplossing: maak de pop-up smaller en/of verplaats hem meer naar links.
Er verschijnt een verticale scrollbalk terwijl dat niet nodig is.
Oorzaak: de onzichtbare pop-up staat lager dan de pagina en past niet binnen het venster van de browser, dus verschijnt er een verticale scrollbalk. Dat gebeurt soms ook als de pop-up nog onzichtbaar is, en ook als de pop-up links buiten het scherm is neergezet.
Oplossing: zet de pop-up hoger neer, zodat ze altijd binnen het venster van de browser past.
Als je de waarde bij right even verandert naar 0, komt de pop-up op het scherm te staan en kun zien op welke hoogte hij staat. Nu kun je hem zo hoog zetten dat hij altijd binnen het browservenster past. Daarna de waarde voor right weer terugzetten.
Als je over 'n cel in de tabel hovert, wordt de daaronder zittende link niet getoond in de statusbalk.
Bij inzoomen (vergroten) worden sommige lijntjes iets dikker. Bij uitzoomen (verkleinen) verdwijnen sommige lijntjes.