Skip links en inhoudsopgave

Navigatie site

Naar begin tekstSla alle (onzichtbare) links in de inhoud over en ga naar het begin van de tekst

Twee manieren om een afbeelding boven een andere afbeelding te centreren - uitleg

Laatst aangepast: .

Kleinere afbeelding staat gecentreerd boven grotere afbeelding

Korte omschrijving

Twee manieren om een kleinere afbeelding horizontaal en verticaal te centreren boven een grotere afbeelding.

BELANGRIJK

Deze uitleg hoort bij het voorbeeld dat in de download zit. Het voorbeeld uit de download verschilt iets van het voorbeeld hier op de site. In de download ontbreekt bijvoorbeeld de navigatie voor de site. Ook in de kopregels zit vaak wat verschil. Daarnaast kunnen er nog andere (meestal kleine) verschillen zijn.

Als je deze uitleg leest naast de broncode van het voorbeeld op de site, kan het dus bijvoorbeeld zijn dat 'n <h1> uit de css bij 'n <h2> uit de html hoort. Maar het gaat niet om hele grote, fundamentele afwijkingen.

Als je dit lastig vindt, downloadt dan de hele handel (ga terug naar het voorbeeld en kies daar voor downloaden). In de download zit 'n voorbeeld dat wel naadloos aansluit op de uitleg in de download.

Als je deze handleiding graag uitprint (zonde van het bos), gebruik dan de pdf in de download. Deze pagina is niet geoptimaliseerd voor printen, de pdf kan wel makkelijk worden geprint.

Alles op deze site kan vrij worden gebruikt, met drie beperkingen:

* Je gebruikt het materiaal op deze site volledig op eigen risico. Het kan prima zijn dat er fouten in de hier verstrekte info zitten. Voor eventuele schade die door gebruik van materiaal van deze site ontstaat, in welke vorm dan ook, zijn www.css-voorbeelden.nl en medewerkers daarvan op geen enkele manier verantwoordelijk.

* Deze uitleg wordt regelmatig bijgewerkt. Het is daarom niet toegestaan deze uitleg op welke manier dan ook te verspreiden, zonder daarbij duidelijk te vermelden dat de uitleg afkomstig is van www.css-voorbeelden.nl en dat daar altijd de nieuwste versie is te vinden. Dit is om te voorkomen dat er verouderde versies worden verspreid.

* Het kan zijn dat materiaal is gebruikt dat van anderen afkomstig is. Dat materiaal kan onder een bepaalde licentie vallen, waardoor het mogelijk niet onbeperkt gebruikt mag worden. Als dat zo is, wordt dat vermeld onder Inhoud van de download en licenties.

Een link naar www.css-voorbeelden.nl wordt trouwens altijd op prijs gesteld.

Alle code is geschreven in een afwijkende lettersoort en -kleur. De code die te maken heeft met de basis van dit voorbeeld (essentiële code), is in de hele uitleg blauw gekleurd. Alle niet-essentiële code is bruin. (In de inhoudsopgave staat alles vanwege de leesbaarheid in een gewone letter.)

Opmerkingen

Links in deze uitleg, vooral links naar andere sites, kunnen verouderd zijn. Op de pagina met links vind je steeds de meest recente links.

Dit voorbeeld is gemaakt op een systeem met Linux (Kubuntu). Daarbij is vooral gebruik gemaakt van Visual Studio Code, GIMP en Firefox met extensies. De pdf-bestanden zijn gemaakt met LibreOffice.

Vragen of opmerkingen? Fout gevonden? Ga naar het forum.

Achterliggend idee

In tegenstelling tot wat veel mensen denken is een afbeelding (<img>) geen blok-element, maar een inline-element, net zoals bijvoorbeeld 'n <span>. Het heeft alleen wat extra eigenschappen als hoogte en breedte. Omdat het een inline-element is, komt het in principe niet op een nieuwe regel te staan. Zonder css zouden de kleine afbeeldingen dan ook achter de grote afbeeldingen komen te staan, op dezelfde regel.

De buitenste grote afbeelding wordt in een <div> gezet, gewoon als normale afbeelding. Die <div> wordt relatief gepositioneerd, zodat nakomelingen ervan gepositioneerd kunnen worden ten opzichte van de <div>. Er zijn twee grote afbeeldingen, dus er zijn ook twee <div>'s. Voor het neerzetten van de <div>'s wordt gebruik gemaakt van flexbox. Normaal genomen wordt een blok-element als een <div> even breed als z'n ouder, maar omdat de <div>'s flex items zijn, worden ze nu precies even breed als hun inhoud.

De twee kleine afbeeldingen worden absoluut gepositioneerd. De linkerbovenhoek ervan komt in het midden van de <div> te staan, en daarmee ook in het midden van de in die <div> zittende grote afbeelding.

Bij de linker kleine afbeelding zijn breedte en hoogte opgegeven in de html. Als deze afbeelding met een negatieve marge aan boven- en linkerkant de helft van z'n breedte en hoogte naar boven en naar links wordt teruggezet, staat deze gecentreerd in de <div>. En staat daarmee ook gecentreerd boven de in de <div> zittende grote afbeelding. Bij deze methode moeten breedte en hoogte van de kleine afbeelding bekend zijn, want anders kun je geen marge opgeven die daarvan de helft is.

Bij de rechter kleine afbeelding zijn in de html geen breedte en hoogte opgegeven. Deze afbeelding wordt met translate() de helft van z'n eigen breedte en hoogte terug naar boven en naar links gezet, waardoor ook deze afbeelding gecentreerd in de <div> komt te staan. En daarmee ook gecentreerd boven de in de <div> zittende afbeelding. Bij deze methode mogen breedte en hoogte van de kleine afbeelding onbekend zijn. De browser weet deze op het moment van weergave, en weet daarmee ook hoeveel de helft daarvan is.

Dan zijn er nog wat kleine aanpassingen nodig.

Een <img> is een inline-element, net zoals tekst. Standaard wordt de onderkant van de <img> daarom gelijk gezet met de onderkant van de tekst. Aan de onderkant van de tekst is een kleine extra ruimte om letters als de 'g' en de 'j' weer te kunnen geven. Deze ruimte is er ook, als alleen een <img> zonder tekst aanwezig is. Daardoor komt de <img> verticaal niet helemaal in het midden van de <div> te staan, als de <img> de helft naar boven wordt verplaatst. Door met line-height: 0; de regelhoogte gewoon te verwijderen, wordt dit gecorrigeerd.

In browservensters smaller dan 500 px zou horizontaal gescrold moeten worden, omdat de grote afbeelding 500 px breed is. Om dat te voorkomen wordt aan de <img> met max-width: 100%; een maximumbreedte gegeven. Hierdoor is horizontaal scrollen niet nodig: de afbeeldingen worden nooit breder dan het venster.

De code aanpassen aan je eigen ontwerp

Toegankelijkheid en zoekmachines

De tekst in dit hoofdstukje is een algemene tekst, die voor elke pagina geldt. Eventueel specifiek voor dit voorbeeld geldende problemen en eventuele aanpassingen om die problemen te voorkomen staan bij Bekende problemen (en oplossingen).

Toegankelijkheid (in het Engels 'accessibility') is belangrijk voor bijvoorbeeld blinden die een schermlezer gebruiken, of voor motorisch gehandicapte mensen die moeite hebben met het bedienen van een muis. Een spider van een zoekmachine (dat is het programmaatje dat de site indexeert voor de zoekmachine) is te vergelijken met een blinde. Als je je site goed toegankelijk maakt voor gehandicapten, is dat gelijk goed voor een hogere plaats in een zoekmachine. Dus als je 't niet uit sociale motieven wilt doen, kun je 't uit egoïstische motieven doen.

(Op die plaats in de zoekmachine heb je maar beperkt invloed. De toegankelijkheid van je site is maar één van de factoren, maar zeker niet onbelangrijk.)

Als je bij het maken van je site al rekening houdt met toegankelijkheid, is dat nauwelijks extra werk. 't Is ongeveer te vergelijken met inbraakbescherming: doe dat bij 'n nieuw huis en 't is nauwelijks extra werk, doe 't bij 'n bestaand huis en 't is al snel 'n enorme klus.

Enkele tips die helpen bij toegankelijkheid:

Getest in

Laatst gecontroleerd op 6 september 2020.

Onder dit kopje staat alleen maar, hoe en waarin is getest. Alle eventuele problemen, ook die met betrekking tot zoomen, lettergroottes, toegankelijkheid, uit staan van JavaScript en/of css, enzovoort staan iets hieronder bij Bekende problemen (en oplossingen). Het is belangrijk dat deel te lezen, want uit een test kan ook prima blijken dat iets totaal niet werkt!

Dit voorbeeld is getest op de volgende systemen:

Desktopcomputers

Windows 7 (1280 x 1024 px, resolution 96 ppi):
Firefox, Google Chrome, Internet Explorer 11 en Edge, in grotere en kleinere browservensters.

OS X 10.14.6 ('Mojave') (1680 x 1050 px, resolution: 96 ppi, device-pixel-ratio: 1):
Firefox, Safari, Google Chrome en Microsoft Edge, in grotere en kleinere browservensters.

Linux (Kubuntu 18.04 LTS, 'Bionic Beaver') (2560 x 1080 px, resolution: 96 ppi):
Firefox en Google Chrome, in grotere en kleinere browservensters.

Laptops

Windows 8.1 (1366 x 768 px, resolution: 135 ppi):
Bureaublad-versie: Firefox, Google Chrome, Internet Explorer 11 en Edge, in grotere en kleinere browservensters.
Startscherm-versie: Internet Explorer 11.

Windows 10 (1600 x 900 px, resolution: 106 ppi):
Firefox, Google Chrome, Internet Explorer 11 en Edge, in grotere en kleinere browservensters.

Tablets

iPad met iOS 12.4.8 (2048 x 1536 px, device-pixel-ratio: 2:
Safari, Chrome, Firefox en Microsoft Edge (alle portret en landschap).

iPad met iPadOS 14 (2160 x 1620 px, 264 ppi):
Safari, Chrome, Firefox en Microsoft Edge (alle portret en landschap).

Android 4.4.2 ('Kitkat') (1280 x 800 px, resolution: 149 ppi):
Firefox en Chrome (alle portret en landschap).

Android 4.4.2 ('Kitkat') (2560 x 1600 px, resolution: 299 ppi):
Firefox en Chrome (alle portret en landschap).

Android 6.0 ('Marshmallow') (1920 x 1200 px, resolution: 224 ppi):
Samsung Internet, Firefox en Chrome (alle portret en landschap).

Android 8.1.0 ('Oreo') (1920 x 1200 px, resolution: 218 ppi):
Samsung Internet, Firefox, Microsoft Edge en Chrome (alle portret en landschap).

Android 10 (2000 x 1200 px, resolution: 225 ppi):
Samsung Internet, Firefox, Microsoft Edge en Chrome (alle portret en landschap).

Smartphones

iPhone met iOS 10.3.1 (1334 x 750 px, 326 ppi) (gesimuleerd in Xcode):
Safari (portret en landschap).

iPhone met iOS 12.4 (1334 x 750 px, 326 ppi) (gesimuleerd in Xcode):
Safari (portret en landschap).

iPhone met iOS 14 (1334 x 750 px, 326 ppi):
Safari, Chrome, Firefox en Microsoft Edge (alle portret en landschap).

Android 7.0 ('Nougat') (1280 x 720 px, resolution: 294 ppi):
Samsung Internet, Firefox, Microsoft Edge en Chrome (alle portret en landschap).

Android 9.0 ('Pie') (1920 x 1080 px, resolution: 424 ppi):
Samsung Internet, Firefox, Microsoft Edge en Chrome (alle portret en landschap).

Er is op de aan het begin van dit hoofdstukje genoemde controledatum getest in de meest recente versie van de browser, die op het betreffende besturingssysteem kon draaien. Het aantal geteste browsers en systemen is al tamelijk fors, en als ook nog rekening gehouden moet worden met (zwaar) verouderde browsers, is het gewoon niet meer te doen. Surfen met een verouderde browser is trouwens vragen om ellende, want updates van browsers hebben heel vaak met beveiligingsproblemen te maken.

In- en uitzoomen en – voor zover de browser dat kan – een kleinere en grotere letter zijn ook getest. Er is ingezoomd en vergroot tot zover de browser kan, maar niet verder dan 200%.

Er is getest met behulp van muis en toetsenbord, behalve op iOS, iPadOs en Android, waar een touchscreen is gebruikt. Op Windows 8.1 en 10 is getest met touchscreen, touchpad, toetsenbord, muis, en – waar dat zinvol was – op een combinatie daarvan.

Als JavaScript is gebruikt, is op de desktop ook getest zonder JavaScript. Op iOS, Android en Windows 10 Mobile is niet getest zonder JavaScript, omdat je JavaScript in een toenemend aantal mobiele browsers niet uit kunt zetten. Bovendien is een mobiel apparaat zonder JavaScript niet veel meer dan een duur en groot uitgevallen horloge. Ook in Edge is niet getest zonder JavaScript, omdat Microsoft het onmogelijk heeft gemaakt dit uit te zetten. Ten slotte is getest zonder css en – als afbeeldingen worden gebruikt – zonder afbeeldingen.

Schermlezers en dergelijke.

Naast deze 'gewone' browsers is ook getest in Lynx, WebbIE, NVDA, TalkBack, VoiceOver, ChromeVox en Verteller.

Lynx is een browser die alleen tekst laat zien en geen css gebruikt. Er is getest op Linux.

WebbIE. is een browser die gericht is op mensen met een handicap. Er is getest op Windows7.

NVDA is een schermlezer, zoals die door blinden wordt gebruikt. Er is getest op Windows 7 en Windows 10 in combinatie met Firefox.

TalkBack is een in Android ingebouwde schermlezer. Er is getest in combinatie met Chrome op Android 4.4,2, 6.0, 7.0, 8.1.0, 9 en 10

VoiceOver is een in iOS en OS X ingebouwde schermlezer. Er is getest in combinatie met Safari op iOS 12.4.8 en 14, iPadOS 14 en OS X 10.14.6.

ChromeVox is een schermlezer in de vorm van een extensie bij Google Chrome. Er is getest op een systeem met Kubuntu Linux 18.04.

Verteller (Narrator) is een in Windows 10 ingebouwde schermlezer. Er is getest in combinatie met Edge.

(Voor de bovenstaande programma's zijn links naar sites met uitleg en dergelijke te vinden op de pagina met links onder Toegankelijkheid → Schermlezers, tekstbrowsers, en dergelijke.)

Als het voorbeeld in deze programma's toegankelijk is, zou het in principe toegankelijk moeten zijn in alle aangepaste browsers en dergelijke. En dus ook voor zoekmachines, want een zoekmachine is redelijk vergelijkbaar met een blinde.

Eventuele problemen in schermlezers (en eventuele aanpassingen om die te voorkomen) staan iets hieronder bij Bekende problemen (en oplossingen).

Alleen op de hierboven genoemde systemen en browsers is getest. Er is dus niet getest op bijvoorbeeld 'n Blackberry. Er is een kans dat dit voorbeeld niet (volledig) werkt op niet-geteste systemen en apparaten. Om het wel (volledig) werkend te krijgen, zul je soms (kleine) wijzigingen en/of (kleine) aanvullingen moeten aanbrengen, bijvoorbeeld met JavaScript.

Er is ook geen enkele garantie dat iets werkt in een andere tablet of smartphone dan hierboven genoemd, omdat fabrikanten in principe de software kunnen veranderen. Dit is anders dan op de desktop, waar browsers altijd (vrijwel) hetzelfde werken, zelfs op verschillende besturingssystemen. Iets wat in Samsung Internet op Android werkt, zal in de regel overal werken in die browser, maar een garantie is er niet. De enige garantie is het daadwerkelijk testen op een fysiek apparaat. En aangezien er duizenden mobiele apparaten zijn, is daar geen beginnen aan.

De html is gevalideerd met de html-validator, de css met de css-validator van w3c. Als om een of andere reden niet volledig gevalideerd kon worden, wordt dat bij Bekende problemen (en oplossingen) vermeld.

Nieuwe browsers worden pas getest, als ze uit het bèta-stadium zijn. Anders is er 'n redelijke kans dat je tegen 'n bug zit te vechten, die voor de uiteindelijke versie nog gerepareerd wordt. Dit voorbeeld is alleen getest in de hierboven met name genoemde browsers. Vragen over niet-geteste browsers kunnen niet worden beantwoord, en het melden van fouten in niet-geteste browsers heeft ook geen enkel nut. (Melden van fouten, problemen, enzovoort in wel geteste browsers: graag! Dat kan op het forum.)

Bekende problemen (en oplossingen)

Waarop en hoe is getest, kun je gelijk hierboven vinden bij Getest in.

Als je hieronder geen oplossing vindt voor een probleem dat met dit voorbeeld te maken heeft, kun je op het forum proberen een oplossing te vinden voor je probleem. Om forumspam te voorkomen, moet je je helaas wel registreren, voordat je op het forum een probleem kunt aankaarten.

Bij toegankelijkheid is er vaak geen goed onderscheid te maken tussen oplossing en probleem. Zonder (heel simpele) aanpassingen heb je vaak 'n probleem, en omgekeerd. Daarom staan wat betreft toegankelijkheid aanpassingen en problemen hier bij elkaar in dit hoofdstukje.

Voor zover van toepassing wordt eerst het ontbreken van JavaScript, css en/of afbeeldingen besproken. Vervolgens problemen en aanpassingen met betrekking tot toegankelijkheid voor specifieke groepen bezoekers, zoals zoomen en andere lettergrootte, Tab-toets, tekstbrowsers en schermlezers. Als laatste volgen algemene problemen in alle of in specifieke browsers.

Als in een onderdeel geen problemen aanwezig zijn, staat in een smal groen kadertje 'Geen problemen'. Bij een onderwerp over toegankelijkheid zijn er soms geen problemen, maar alleen aanpassingen. Ook in dat geval staat bovenaan in een smal groen kadertje 'Geen problemen'. Daaronder staan dan de aanpassingen.

Als in een onderdeel één of meer problemen worden besproken, staat van elk probleem in een breed rood kadertje een korte samenvatting daarvan.

Als bij het probleem een oplossing wordt gegeven, staat de samenvatting in een rode stippellijn.

Als bij het probleem geen oplossing is gevonden, staat de samenvatting in een rode ononderbroken lijn.

Zonder JavaScript

Geen problemen.

Omdat JavaScript niet wordt gebruikt, maakt het aan- of uitstaan van JavaScript niets uit.

Zonder css

Geen problemen.

De kleine afbeelding wordt niet op, maar naast de grote afbeelding neergezet. Maar beide afbeeldingen worden gewoon getoond.

Zonder afbeeldingen

Probleem: alt-tekst is soms afwezig of onleesbaar..

Als een afbeelding om een of andere reden niet wordt weergegeven, verschijnt in plaats daarvan de bij de <img> opgegeven alt-tekst. Omdat de kleine afbeeldingen echter nog steeds zijn gepositioneerd, gaat dat hier niet goed.

Bij de twee linkerafbeeldingen is alleen de alt-tekst van de grote afbeelding te zien.

Bij de twee rechterafbeeldingen staan de twee alt-teksten over elkaar heen, waardoor ze onleesbaar zijn. Voor schermlezers maakt dat niets uit: die lezen de alt-tekst gewoon correct voor.

Omdat een alt-tekst op geen enkele manier kan worden opgemaakt, is dit niet simpel te verhelpen. Eventueel zou je een aparte tekst kunnen opgeven, die hetzelfde is als de alt-tekst. Die tekst zou je dan onder de afbeelding kunnen verbergen, waardoor deze pas zichtbaar zou worden, als een afbeelding niet wordt getoond.

Ook de gewone alt-tekst moet echter altijd worden opgegeven, omdat schermlezers, zoekmachines, en dergelijke anders niet weten om wat voor afbeelding het gaat. (Met alt="" geef je aan dat de afbeelding alleen voor de sier is, dus dat is geen goed idee.)

(Voor schermlezers zou je die aparte tekst dan met aria-hidden="true" kunnen verbergen. Omdat schermlezers de alt-tekst voorlezen, voorkom je dan dat de schermlezer twee keer dezelfde tekst voorleest.)

Zonder css én zonder afbeeldingen

Geen problemen.

De alt-tekst bij de <img>'s wordt weergegeven. Omdat de kleine afbeeldingen nu niet meer zijn gepositioneerd, gaat dat nu – anders dan gelijk hierboven – wel goed en zijn alle alt-teksten leesbaar.

Gebruikers Tab-toets

Geen problemen.

Er is geen enkele invloed op de werking van de Tab-toets.

Tekstbrowsers

Geen problemen.

Lynx en WebbIE geven de alt-tekst bij de <img>'s weer.

Schermlezers

Geen problemen.

Schermlezers lezen de alt-tekst bij de <img>'s voor. Omdat het om gewone <img>'s gaat, zijn deze op de voor de betreffende schermlezer gebruikelijke manier te benaderen.

Zoomen en andere lettergrootte

Geen problemen.

Wijzigingen

Alleen grotere wijzigingen worden hier vermeld, geen dingen als een link die is geüpdatet.

:

Nieuw opgenomen.

7 april 2009:

Tekst aangepast aan de nieuw verschenen Internet Explorer 8. De code is niet veranderd.

6 september 2020:

Volledig herschreven. Belangrijkste wijzigingen:

Inhoud van de download en licenties

De inhoud van deze download kan vrij worden gebruikt, met drie beperkingen:

* Sommige onderdelen die van 'n andere site of zo afkomstig zijn, vallen mogelijk onder een of andere licentie. Dat is hieronder bij het betreffende onderdeel te vinden.

* Je gebruikt het materiaal uit deze download volledig op eigen risico. Het kan prima zijn dat er fouten in de hier verstrekte code en dergelijke zitten. Voor eventuele schade die door gebruik van materiaal uit deze download ontstaat, in welke vorm dan ook, zijn www.css-voorbeelden.nl en medewerkers daarvan op geen enkele manier verantwoordelijk.

* Dit voorbeeld (en de bijbehorende uitleg en dergelijke) wordt regelmatig bijgewerkt. Het is daarom niet toegestaan dit voorbeeld (en de bijbehorende uitleg en dergelijke) op welke manier dan ook te verspreiden, zonder daarbij duidelijk te vermelden dat voorbeeld, uitleg, en dergelijke afkomstig zijn van www.css-voorbeelden.nl en dat daar altijd de nieuwste versie is te vinden. Dit is om te voorkomen dat er verouderde versies worden verspreid.

Een link naar www.css-voorbeelden.nl wordt trouwens altijd op prijs gesteld.

positioneren-044-dl.html: de pagina met het voorbeeld.

positioneren-044.pdf: deze uitleg (aangepast aan de inhoud van de download).

positioneren-044-inhoud-download-en-licenties.txt: een kopie van de tekst onder dit kopje (Inhoud van de download en licenties).

044-css-dl:

positioneren-044-dl.css: stylesheet voor positioneren-044-dl.html.

044-pics:

Vier afbeeldingen, afkomstig van stocksnap.io. De afbeeldingen zijn publiek domein en vallen onder de C0 1.0 Universal (CC0 1.0) Public Domain Dedication-licentie.

HTML

De code is geschreven in een afwijkende lettersoort. De code die te maken heeft met de basis van dit voorbeeld (essentiële code), is in de hele uitleg blauw gekleurd. Alle niet-essentiële code is bruin. (In de inhoudsopgave staat alles in een gewone letter vanwege de leesbaarheid.)

In de html hieronder wordt alleen de html besproken, waarover iets meer is te vertellen. Een <h1> bijvoorbeeld wordt in de regel niet genoemd, omdat daarover weinig interessants valt te melden. (Als bijvoorbeeld het uiterlijk van de <h1> wordt aangepast met behulp van css, staat dat verderop bij de bespreking van de css.)

Zaken als een doctype en charset hebben soms wat voor veel mensen onbekende effecten, dus daarover wordt hieronder wel een en ander geschreven.

<!doctype html>

Een document moet met een doctype beginnen om weergaveverschillen tussen browsers te voorkomen. Zonder doctype is de kans op verschillende (en soms volkomen verkeerde) weergave tussen verschillende browsers heel erg groot.

Geldige doctypes vind je op www.w3.org/QA/2002/04/valid-dtd-list.

Gebruik het volledige doctype, inclusief de eventuele url, anders werkt het niet goed.

Het hier gebruikte doctype is dat van html5. Dit kan zonder enig probleem worden gebruikt: het werkt zelfs in Internet Explorer 6.

<html lang="nl">

De toevoeging lang="nl" bij <html> geeft aan dat de pagina in het Nederlands is. De taal is van belang voor schermlezers, automatisch afbreken, automatisch genereren van aanhalingstekens, juist gebruik van decimale punt of komma, en dergelijke.

<meta charset="utf-8">

Zorgt dat de browser letters met accenten en dergelijke goed kan weergeven.

utf-8 is de beste charset (tekenset), omdat deze alle talen van de wereld (en nog heel veel andere extra tekens) bestrijkt, maar toch niet meer ruimte inneemt voor de code, dan nodig is. Als je utf-8 gebruikt, hoef je veel minder entiteiten (&auml; en dergelijke) te gebruiken, maar kun je bijvoorbeeld gewoon ä gebruiken.

Deze regel moet zo hoog mogelijk komen te staan, als eerste regel binnen de <head>, omdat hij anders door sommige browsers niet wordt gelezen.

In html5 hoeft deze regel niet langer te zijn, dan wat hier staat.

<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">

Mobiele apparaten variëren enorm in grootte. En dat is een probleem. Sites waren, in ieder geval tot enkele jaren geleden, gemaakt voor desktopbrowsers. En die hebben, in vergelijking met bijvoorbeeld een smartphone, heel brede browservensters. Hoe moet je op 'n smartphone een pagina weergeven, die is gemaakt voor de breedte van een desktop? Je kunt natuurlijk wachten tot álle sites zijn omgebouwd voor smartphones, tablets, enzovoort, maar dan moet je waarschijnlijk heel erg lang wachten.

Mobiele browsers gokken erop dat een pagina een bepaalde breedte heeft. Safari voor mobiel bijvoorbeeld gaat ervan uit dat een pagina 980 px breed is. De pagina wordt vervolgens zoveel versmald dat hij binnen het venster van het apparaat past. Op een iPhone wordt de pagina dus veel smaller dan op een iPad. Vervolgens kan de gebruiker inzoomen op het deel van de pagina dat hij of zij wil zien.

Dit betekent ook dat bij het openen van de pagina de tekst meestal heel erg klein wordt weergegeven. (Meestal, want niet alle browsers en apparaten doen het op dezelfde manier.) Niet erg fraai, maar bedenk maar 'ns 'n betere oplossing voor bestaande sites.

Nieuwe sites of pagina's kunnen echter wel rekening houden met de veel kleinere vensters van mobiele apparaten. In dit voorbeeld bijvoorbeeld komen in smallere browservensters de afbeeldingen niet naast, maar onder elkaar te staan.

Maar die stomme mobiele browser weet dat niet, dus die gaat ervan uit dat ook deze pagina 980 px breed is, en verkleint die dan. Dat is ongeveer even behulpzaam als de gedienstige kelner die behulpzaam de stoel naar achteren trekt, net als jij wilt gaan zitten.

Om de door de browser aangeboden hulp vriendelijk maar beslist te weigeren, wordt deze tag gebruikt. Hiermee geef je aan dat de pagina is geoptimaliseerd voor mobiele apparaten.

Een iPad in portretstand bijvoorbeeld is 768 px breed. De kreet width=device-width zegt tegen de mobiele browser dat de breedte van de weer te geven pagina gelijk is aan de breedte van het apparaat. Voor een iPad in portretstand dus 768 px.

Er staat nog een tweede deel in de tag: initial-scale=1. Sommige mobiele apparaten zoomen een pagina gelijk in of uit. Ook weer in een poging behulpzaam te zijn. Ook dat is hier niet nodig. Er is ook een instructie om zoomen helemaal onmogelijk te maken, maar die wordt niet gebruikt. De bezoeker kan zelf nog gewoon zoomen, wat belangrijk is voor mensen die wat slechter zien.

CSS

De code is geschreven in een afwijkende lettersoort. De code die te maken heeft met de basis van dit voorbeeld (essentiële code) is in de hele uitleg blauw gekleurd. Alle niet-essentiële code is bruin. (In de inhoudsopgave staat alles in een gewone letter vanwege de leesbaarheid.)

Technisch gezien is er geen enkel bezwaar om de css in de stylesheet allemaal achter elkaar op één regel te zetten:

div#header-buiten {position: absolute; right: 16px; width: 100%; height: 120px; background: yellow;} div p {margin-left 16px; height: 120px; text-align: center;}

Maar als je dat doet, garandeer ik je hele grote problemen, omdat het volstrekt onoverzichtelijk is. Beter is het om de css netjes in te laten springen:

              div#header-buiten {
            position: absolute;
            right: 16px;
            width: 100%;
            height: 120px;
            background: yellow;
        }

        div p {
            margin-left: 16px;
            height: 120px;
            text-align: center;
        }

Hiernaast is het heel belangrijk voldoende commentaar (uitleg) in de stylesheet te schrijven. Op dit moment weet je waarschijnlijk (hopelijk...), waarom je iets doet. Maar over vijf jaar kan dat volstrekt onduidelijk zijn. Op deze site vind je nauwelijks commentaar in de stylesheets, maar dat heeft een simpele reden: deze uitleg is in feite één groot commentaar.

Op internet zelf is het goed, als de stylesheet juist zo klein mogelijk is. Dus voor het uploaden kun je normaal genomen het beste het commentaar weer verwijderen. Veel mensen halen zelfs alles wat overbodig is weg, voordat ze de stylesheet uploaden. Inspringingen bijvoorbeeld zijn voor mensen handig, een computer heeft ze niet nodig.

Je hebt dan eigenlijk twee stylesheets. De uitgebreide versie waarin je dingen uitprobeert, verandert, enzovoort, met commentaar, inspringingen, en dergelijke. Dat is de mensvriendelijke versie. Daarnaast is er dan een stylesheet die je op de echte site gebruikt: een gecomprimeerde versie.

Dat comprimeren kun je met de hand doen, maar er bestaan ook hulpmiddelen voor. Op de pagina met links kun je onder het kopje Gereedschap → Snelheid, testen, gzip, comprimeren (inclusief theorie) links naar sites vinden, waar je bestanden kunt comprimeren.

(Stylesheets op deze site zijn niet gecomprimeerd. Omdat het vaak juist om de css gaat, kunnen mensen dan zonder al te veel moeite de css bekijken.)

/* positioneren-044-dl.css */

Om vergissingen te voorkomen is het een goede gewoonte bovenaan het stijlbestand even de naam neer te zetten. Voor je het weet, zit je anders in het verkeerde bestand te werken.

css voor vensters maximaal 510 px breed

@media screen and (max-width: 510px)

De css die binnen deze media query staat, geldt alleen voor browservensters die maximaal 510 px breed zijn. In deze smallere vensters wordt de breedte van de afbeeldingen aangepast, zodat ze nooit breder dan het venster zijn.

@media: geeft aan dat het om css gaat die alleen van toepassing is, als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Al langer bestond de mogelijkheid om met behulp van zo'n @media-regel css voor bijvoorbeeld printers op te geven. css3 heeft dat uitgebreid tot bepaalde fysieke eigenschappen, zoals de breedte en hoogte van het venster van de browser.

screen: deze regel geldt alleen voor schermweergave.

and: er komt nog een voorwaarde, waaraan moet worden voldaan.

(max-width: 510px): het venster van de browser mag maximaal 510 px breed zijn. Is het venster breder, dan wordt de css die binnen deze media-regel staat genegeerd.

Gelijk na deze regel komt een { te staan, en aan het einde van de css die binnen deze query valt een bijbehorende afsluitende }. Die zijn in de regel hierboven weggevallen, maar het geheel ziet er zo uit:

@media screen and (max-width: 510px) { body {color: silver;} (...) rest van de css voor deze @media-regel (...) footer {color: gold;} }

Voor de eerste css binnen deze media-regel staat dus een extra {, en aan het eind staat een extra }.

Als je nou 'n mobieltje hebt met een resolutie van – ik roep maar wat – 1024 x 768 px, dan geldt deze media query mogelijk toch voor dat mobieltje. Terwijl dat toch echt meer dan 510 px breed is. Een vuig complot van gewetenloze multinationals? Voordat je je gaat beklagen bij Radar, zou ik eerst even verder lezen.

Steeds meer mobiele apparaten, maar ook steeds meer gewone beeldschermen, hebben een hogere resolutiedichtheid. Dat wil zeggen dat ze kleinere pixels hebben, die dichter bij elkaar staan. Daardoor zijn foto's, tekst, en dergelijke veel scherper weer te geven. Hoe kleiner de puntjes (de pixels) zijn, waaruit een afbeelding is opgebouwd, hoe duidelijker het wordt.

Er ontstaat alleen één probleem: als je de pixels twee keer zo klein maakt, wordt ook wat je ziet twee keer zo klein. En inmiddels zijn er al apparaten met pixels die meer dan vier keer zo klein zijn. Een lijntje van 1 px breed zou op die apparaten minder dan 'n kwart van de oorspronkelijke breedte krijgen en vrijwel onzichtbaar zijn. Een normale foto zou in een thumbnail veranderen. Kolommen zouden heel smal worden. Tekst zou onleesbaar klein worden. Allemaal fantastisch scherp, maar je hebt 'n vergrootglas nodig om 't te kunnen zien.

Om dit te voorkomen wordt een verschil gemaakt tussen css-pixels en schermpixels (in het Engels 'device-pixels'). De css-pixels zijn gebaseerd op de – tot voor kort – normale beeldschermen van de desktop. 1 css-pixel is op zo'n beeldscherm 1 pixel. Het aantal schermpixels is het werkelijk op het apparaat aanwezige aantal pixels (dat is het aantal pixels, waarvoor je hebt betaald).

Dat eerder genoemde mobieltje van 1024 x 768 px heeft wel degelijk meer dan 510 px in de breedte. Maar die zitten dichter bij elkaar. Op een gewoon beeldscherm zitten 96 pixels per inch, wat wordt uitgedrukt met de eenheid ppi ('pixels per inch'). (Vaak wordt foutief de eenheid dpi ('dots per inch') gebruikt. Die eenheid is voor printers.) Als dat mobieltje een resolutie van 192 ppi heeft, 192 pixels per inch, zijn de pixels ervan twee keer zo klein als op een origineel beeldscherm. Er zijn per inch twee keer zoveel schermpixels aanwezig.

Om nu te voorkomen dat alles op dat mobieltje twee keer zo klein wordt, geeft het mobieltje niet het echte aantal schermpixels (1024 x 768), maar een lager aantal css-pixels door bij een media query. De 192 ppi van het mobieltje is twee keer zo veel als de 96 ppi van een normaal beeldscherm. Het aantal css-pixels is dan het aantal schermpixels gedeeld door 2. 1024 x 768 gedeeld door 2 is 512 x 384 px. Het aantal css-pixels is 512 x 384 px en zit daarmee, in portretstand, dus ruim onder de 510 px van deze media query. In landschapsstand is de breedte 512 px, en dan wordt de css in deze media query inderdaad niet uitgevoerd.

Door deze truc is een lijn van 1 px breed op een normaal beeldscherm ook op het mobieltje nog steeds 1 px breed, alleen wordt die ene (css-)pixel opgebouwd uit twee schermpixels (feitelijk vier, want het verhaal geldt voor breedte én hoogte). De dikte van het lijntje is hetzelfde, maar het is veel fijner opgebouwd. Bij lijntjes is dat verschil bijvoorbeeld in bochten goed te zien.

Hetzelfde verhaal geldt voor hogere resoluties, Een tablet met een breedte van 4096 schermpixels en een ppi van 384 (vier keer de originele dichtheid) geeft 4096 gedeeld door 4 = 1024 css-pixel door. Het lijntje van 1 px breedte op de originele monitor is nog steeds 1 css-pixel breed op de tablet, maar die ene css-pixel is nu opgebouwd uit zestien schermpixel.

(Overigens kun je met behulp van media query's ook testen op de resolutie met gebruik van het sleutelwoord 'resolution'. Apple gebruikt het niet-standaard 'device-pixel-ratio', maar het idee is hetzelfde. Dit kan bijvoorbeeld handig zijn om te bepalen, hoe groot een foto moet zijn.)

Kort samengevat: omdat niet het aantal schermpixels (waarvoor je hebt betaald), maar het aantal css-pixels (de door de ontwerper bedoelde afmeting) wordt doorgegeven, wordt voorkomen dat een hogeresolutiescherm onleesbaar klein wordt.

img

Alle afbeeldingen.

max-width: 100%;

In de html is bij de twee grote afbeeldingen en één van de kleine afbeeldingen de breedte opgegeven. Bij de kleine afbeelding is die breedte 200 px. Dat levert zelfs in het kleinste mobieltje geen enkel probleem op.

Beide grote afbeeldingen hebben een breedte van 500 px, die met width="500" in de html is opgegeven. Als dit niet wordt gecorrigeerd, is deze breedte overal zo, ook in browservensters die smaller dan 500 px zijn. Om in smallere vensters de hele afbeelding te zien, zou je dan horizontaal moeten scrollen, wat uiterst onhandig is. (Omdat er links en rechts van de afbeelding nog een padding van 5 px bij komt, gaat dit al spelen in vensters smaller dan 510 px.)

Een maximumbreedte is normaal genomen ten opzichte van de ouder van het element. Dat is hier de <div>, waarin de afbeelding zit. Hier ligt dat echter iets anders, want bij main wordt <main> met display: flex; veranderd in een zogenaamde 'flex container'. De directe kinderen van <main>, dat zijn hier de twee <div>'s met de afbeeldingen, veranderen daardoor in zogenaamde 'flex items'. En bij een flex item wordt de breedte ervan standaard bepaald door de inhoud ervan. Als de in de html bij de grote afbeeldingen opgegeven breedte van 500 px niet wordt aangepast, zou dat hier altijd 500 px zijn.

Als in de css bij een <img> een breedte en/of hoogte wordt opgegeven, overruled die altijd de in de html opgegeven breedte en/of hoogte. De hier opgegeven max-width: 100%; 'wint' dus van de in de html opgegeven width="500". Dat heeft hier tot gevolg, dat de afbeelding niet breder wordt dan de <div>, waar de afbeelding in zit.

Maar nu ontstaat een ietwat onduidelijke situatie: de <div> is een flex item en wordt daarom even breed als wat erin zit. Maar de in de <div> zittende afbeelding wordt even breed als de <div>. Die dus even breed wordt als de erin zittende afbeelding. Die even breed wordt als de <div>. Die ... Tja, zo kom je de lange winteravonden wel door. Maar of dat nou gezellige avonden worden...

In dit geval gaat de <div> zich weer enigszins als een normale <div> gedragen, ook al is het een flex item.

Normaal genomen wordt een blok-element zoals een <div> automatisch even breed als z'n ouder. Dat is hier <main>, ook een blok-element. Ook <main> wordt daarom normaal genomen even breed als z'n ouder <body>. Ook <body> is een blok-element en wordt normaal genomen dus even breed als z'n ouder <html>. Omdat <html> het buitenste element is, wordt dit normaal genomen even breed als het venster van de browser. Uiteindelijk wordt door deze hele keten de <div> even breed als het venster, ongeacht de breedte van het venster. (Dat wil zeggen: in vensters met een maximumbreedte van 510 px, want anders geldt de hier opgegeven css helemaal niet.)

De max-width: 100%; geldt ten opzichte van de <div>, dus de afbeelding past nu ook altijd binnen het venster van de browser, ook als dit smaller is dan 500 px.

(In het algemeen is het geen goed idee om de browser afbeeldingen te laten verkleinen. Er worden dan bestanden gedownload die groter zijn, dan nodig is. In het algemeen is het beter om dan kleinere afbeeldingen te gebruiken. Het gaat hier echter om relatief kleine afbeeldingen (500 px breed) die verkleind worden. Kleinere afbeeldingen zijn daardoor in bestandsgrootte niet veel kleiner. Daarom is dat in dit voorbeeld niet gedaan. Als je echter grotere afbeeldingen gebruikt, of meer dan twee grote afbeeldingen, of verschillende resoluties voor hogeresolutieschermen, kan het wel een enorm voordeel opleveren, als je verschillende afbeeldingen gebruikt.)

height: auto; Zonder height: auto; wordt de afbeelding verwrongen weergegeven

Ook de hoogte is met height="334" in de html opgegeven. Als je nu alleen de breedte van de afbeeldingen aanpast, maar niet de hoogte, krijg je 'n soort lachspiegel-effect.

De afbeelding hiernaast is in een browservenster met een breedte van 260 px gemaakt.

Op de linkerafbeelding is de breedte met max-width: 500px; aangepast, maar de hoogte niet. Die hoogte is dan ook nog steeds 334 px, terwijl de breedte 250 px is (van de 260 px van het browservenster moet ook nog een padding links en rechts van 5 px worden afgetrokken). Dit vertekent de afbeelding fors.

Als de hoogte op auto wordt gezet, wordt dit voorkomen. De afbeelding behoudt nu de 'aspect ratio', de verhouding tussen breedte en hoogte. Als de breedte bijvoorbeeld met 10% wordt verminderd, vermindert de hoogte automatisch ook met 10%. Dit is wat er op de rechterafbeelding gebeurt: de breedte is hetzelfde als op de linkerafbeelding, maar de hoogte is nu in dezelfde verhouding aangepast als de breedte.

css voor alle vensters

Omdat deze css niet binnen een media query staat, geldt deze css voor browservensters van elke grootte.

body

Het element waarbinnen de hele pagina staat. Veel instellingen die hier worden opgegeven, worden geërfd door de nakomelingen van <body>. Ze gelden voor de hele pagina, tenzij ze later worden gewijzigd. Dit geldt bijvoorbeeld voor de lettersoort, de lettergrootte en de voorgrondkleur.

background: #ff9;

Achtergrondkleurtje.

color: black;

Voorgrondkleur zwart. Dit is onder andere de kleur van de tekst.

Hoewel dit de standaardkleur is, wordt deze toch specifiek opgegeven. Hierboven is een achtergrondkleur opgegeven. Sommige mensen hebben zelf de voorgrond‑ en/of achtergrondkleur veranderd, bijvoorbeeld omdat ze slecht kleuren kunnen onderscheiden. Als nu de achtergrondkleur wordt veranderd, maar niet de voorgrondkleur, loop je het risico dat tekstkleur en achtergrondkleur te veel op elkaar gaan lijken.

Door beide op te geven, is redelijk zeker dat achtergrond- en tekstkleur genoeg van elkaar blijven verschillen. Als de gebruiker !important heeft gebruikt in een eigen stylesheet, is er nog niets aan de hand, want dan veranderen achtergrond- en voorgrondkleur geen van beide.

font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;

Als Arial is geïnstalleerd op de machine van de bezoeker, wordt deze gebruikt, anders Helvetica. Als die ook niet wordt gevonden, wordt in ieder geval een schreefloze letter (zonder dwarsstreepjes) gebruikt.

margin: 0;

Slim om te doen vanwege verschillen tussen browsers.

main

Alle <main>'s. Dat is er maar één. De belangrijkste inhoud van de pagina staat erin. In dit voorbeeld is dat de hele pagina.

display: flex;

De waarde flex is onderdeel van een hele reeks eigenschappen en waarden, die bij elkaar 'flexbox' worden genoemd. Met display: flex; wordt <main> in een zogenaamde 'flex container' veranderd. Dit maakt het veel makkelijker om de directe kinderen van dit element, de 'flex items', op een bepaalde plaats neer te zetten. De directe kinderen van <main> zijn hier de twee <div>'s, waarin alle afbeeldingen staan.

In dit geval komen de twee <div>'s naast elkaar te staan, omdat dat de standaardinstelling van flex-direction is. Zou je hier flex-direction: column; gebruiken, dan komen de flex items onder elkaar te staan. Deze eigenschap bepaalt in welke richting de hieronder gebruikte eigenschap justify-content werkt.

flex-wrap: wrap;

Hier gelijk boven is <main> met display: flex; veranderd in een zogenaamde 'flex container'. Daarmee zijn de directe kinderen van <main> veranderd in 'flex items'. Die directe kinderen zijn de twee <div>'s met de afbeeldingen.

Zonder flex-wrap: wrap; worden de afbeelding veel te klein

Flex items worden standaard naast elkaar weergegeven, ook als het blok-elementen zoals een <div> zijn. Bovendien worden ze, tenzij dat wordt aangepast, verkleind tot ze allemaal in de flex container passen. Op de afbeelding is dat weergegeven in een smal browservenster: de twee <div>'s staan nog steeds naast elkaar, maar zijn sterk verkleind. (Ook de in de <div>'s zittende afbeeldingen zijn verkleind. Als voor de afbeeldingen andere html en css wordt gebruikt, worden deze mogelijk niet verkleind. Je zou dan horizontaal moeten scrollen om alles te kunnen zien.)

Deze regel zorgt ervoor, dat de <div>'s onder elkaar worden gezet, als ze niet meer goed naast elkaar passen. De grote afbeeldingen zijn 500 px breed. Deze breedte bepaalt ook de breedte van de <div>'s. Zodra deze smaller zouden moeten worden dan 500 px om nog naast elkaar te passen, komen ze onder elkaar te staan.

justify-content: space-around; Afbeeldingen staan netjes verdeeld

Verdeel overblijvende ruimte gelijkmatig rondom de flex items (de twee <div>'s). Omdat de waarde bij flex-direction niet is veranderd, wordt de standaardinstelling flex-direction: row; gebruikt. Daarom gaat het om de ruimte links van, tussen en rechts van de <div>'s. De ruimte aan de buitenkant van de twee buitenste flex items is de helft van de ruimte tussen twee flex items.

Als het browservenster te smal is om de twee <div>'s naast elkaar te zetten, komen ze onder elkaar te staan. In dat geval is de lege ruimte links en rechts van de <div>'s even groot en staan de <div>'s horizontaal gecentreerd binnen <main>.

max-width: 1500px;

Maximumbreedte.

margin: 0 auto;

Omdat voor onder en links geen waarde is ingevuld, krijgen die automatisch dezelfde waarde als boven en rechts. Hier staat dus eigenlijk 0 auto 0 auto in de volgorde boven – rechts – onder – links.

Boven en onder geen marge. Links en rechts auto, wat hier hetzelfde betekent als evenveel. Hierdoor staat <main> altijd horizontaal gecentreerd binnen z'n ouder <body>, ongeacht de breedte van <body>. Omdat <body> een blok-element is, wordt dit normaal genomen even breed als z'n ouder <html>. Omdat <html> het buitenste element is, wordt dit normaal genomen even breed als het venster van de browser.

Hierdoor staat <main> altijd horizontaal gecentreerd binnen het venster van de browser, ongeacht de breedte van het venster.

Omdat de <div>'s met de afbeeldingen netjes zijn verdeeld over <main>, zijn ze hierdoor ook gelijk netjes verdeeld over het venster van de browser.

padding-top: 10px;

Kleine afstand tussen de bovenkant van het browservenster en de inhoud van <main>.

div

Alle <div>'s. Dat zijn er hier slechts twee.

line-height: 0;

In elk van de twee <div>'s zitten alleen twee afbeeldingen. Een <img> is een inline-element, net zoals tekst. Daarom heeft ook een <img> een regelhoogte. Ook als geen regelhoogte is opgegeven, is deze toch aanwezig. Als je in Firefox in het ontwikkelgereedschap bij Inspector → Berekend kijkt, zie je bij line-height de waarde 'normal', ook als niets is opgegeven. Dat is de standaardwaarde van ongeveer 1,2 em.

De afbeeldingen zijn meer dan 1,2 em hoog, dus een regelhoogte van 1,2 em verstoort niets. Behalve aan de onderkant. Want een deel van die regelhoogte staat ónder de basislijn om ruimte te maken voor letters als de 'g' en de 'j'. Die ruimte is ook aanwezig onder de <img>.

Door de regelhoogte ontstaat ruimte onder de afbeelding

Op de afbeelding is naast een grote afbeelding een grote letter 'g' neergezet. Dat maakt de ruimte onder de <img> zichtbaar. Als je de kleine afbeelding verticaal gaat centreren, komt deze iets te laag te staan, vanwege de kleine ruimte onder de afbeelding. Door de regelhoogte gewoon weg te halen, haal je ook de lege ruimte onder de <img> weg en speelt deze geen rol meer bij het centreren.

padding: 5px;

Kleine ruimte aan alle kanten van de <div>'s.

De <div>'s worden nooit breder dan nodig is om de inhoud ervan te kunnen tonen. In dit geval wordt die inhoud bepaald door de grootste afbeelding, die 500 px breed is. (Bij img staat bij max-width uitgebreider beschreven hoe de <div> aan z'n breedte komt.)

In smallere browservensters zou de <div>, en daarmee de erin zittende grote afbeelding, daardoor de volle breedte van het venster vullen. Een kleine padding zorgt ervoor dat aan alle kanten nog wat ruimte overblijft.

position: relative;

Door de <div>'s relatief te positioneren, kunnen nakomelingen van de <div> worden gepositioneerd ten opzichte van de <div>. Omdat verder niets wordt opgegeven voor top en dergelijke, heeft dit verder geen enkele invloed op de <div>'s zelf.

img + img

Voor deze elementen is eerder css opgegeven. Deze wordt binnen dit blokje herhaald in de volgorde, waarin deze in de stylesheet staat, zodat alles hier overzichtelijk bij elkaar staat.


Alleen in browservensters maximaal 510 px breed:

img {max-width: 100%; height: auto;}

img: alle <img>'s.

+: het element achter de + moet in de html direct volgen op het element voor de +. In dit geval gaat het om een <img> die gelijk op een andere <img> volgt. Beide elementen moeten ook nog dezelfde ouder hebben. Dat is hier het geval, beide <img>'s hebben als ouder dezelfde <div>.

img: alle <img>'s.

De hele selector in normale mensentaal: elke <img> die in de html direct op een andere <img> volgt. Dat zijn er hier maar twee: de kleine afbeeldingen, die gecentreerd bovenop de grote afbeeldingen komen te staan.

Een deel van de css is voor beide kleine afbeeldingen hetzelfde. Die kan hier in één keer worden opgegeven.

outline: white solid 2px; border: black solid 2px;

Witte outline en zwarte border.

De outline komt buiten de border te staan, dus er ontstaat een dubbele rand. Door als kleuren wit en zwart te nemen, is de kleine afbeelding altijd duidelijk te onderscheiden van de eronder zittende grote afbeelding. Als zwart geen duidelijke grens geeft, doet wit het wel. En omgekeerd.

position: absolute;

Om de afbeelding op de juiste plaats neer te kunnen zetten. Er wordt gepositioneerd ten opzichte van het 'containing block'. Dat is de eerste voorouder die zelf een bepaalde eigenschap heeft, zoals een andere positie dan statisch. Hier is dat de <div>, waar de afbeelding in zit. Deze heeft bij div een relatieve positie gekregen.

top: 50%; left: 50%;

Bij een absolute positie, zoals hier gelijk boven is opgegeven, geldt een waarde in procenten bij top en left ten opzichte van het 'containing block'. Dat is de eerste voorouder die zelf een bepaalde eigenschap heeft, zoals een andere positie dan statisch. Hier is dat de <div>, waar de afbeelding in zit. Deze heeft bij div een relatieve positie gekregen.

De linkerbovenhoek van de kleine afbeelding wordt horizontaal en verticaal precies in het midden van de <div> gezet. Vervolgens wordt hieronder voor beide afbeeldingen een andere methode gebruikt om de uiteindelijke positie te bepalen.

#spliterwt img + img

Voor dit element is eerder css opgegeven. Deze wordt binnen dit blokje herhaald in de volgorde, waarin deze in de stylesheet staat, zodat alles hier overzichtelijk bij elkaar staat.

img + img {outline: white solid 2px; border: black solid 2px; position: absolute; top: 50%; left: 50%;}


Alleen in browservensters maximaal 510 px breed:

img {max-width: 100%; height: auto;}

#spliterwt: het element met id="spliterwt". De eerste <div>, die met de spliterwten.

img: alle <img>'s.

+: het element achter de + moet in de html direct volgen op het element voor de +. In dit geval gaat het om een <img> die gelijk op een andere <img> volgt. Beide elementen moeten ook nog dezelfde ouder hebben. Dat is hier het geval, beide <img>'s hebben als ouder div#spliterwt.

img: alle <img>'s.

De hele selector in normale mensentaal: de <img> in div#spliterwt die in de html direct op een andere <img> volgt. Dat is er hier maar één: de kleine afbeelding met de spliterwt.

margin: -80px 0 0 -100px;

De <img> 80 px terug naar boven en 100 px terug naar links zetten.

Bij img is de linkerbovenhoek van de kleine afbeelding precies in het midden van de <div> neergezet.

De kleine afbeelding is 200 px breed en 159 px hoog.

Als je de kleine afbeelding de helft van de hoogte terug naar boven zet, staat de helft van de kleine afbeelding boven en de helft beneden het midden van de <div>. Oftewel: de kleine afbeelding staat verticaal gecentreerd binnen de <div>.

Hetzelfde geldt voor de breedte: 100 px terug naar links zetten en de helft staat links van het midden van de <div>. Oftewel: de kleine afbeelding staat horizontaal gecentreerd binnen de <div>.

Omdat de kleine afbeelding zowel verticaal als horizontaal gecentreerd is, staat deze volledig in het midden van de <div>. En omdat de <div> even groot is als de erin zittende grote afbeelding, staat de kleine afbeelding ook gecentreerd boven de grote afbeelding. Oftewel: de kleine afbeelding staat horizontaal gecentreerd binnen de <div>.

(Voor de liefhebbers van geslachtelijke omgang met vertegenwoordigers van de familie der Formicidae: inderdaad, de helft van de hoogte is geen 80 px, maar 79,5 pixel. Alleen voornoemde liefhebbers zien dit verschil. En dat is zo'n kleine groep exotische malloten dat het verwaarloosbaar is. En anders richten ze maar 'n actiegroep op om fabrikanten te bewegen halve pixels te maken. Of je soldeert die er zelf in. Wat jullie doen is trouwens ernstige dierenmishandeling en nog strafbaar ook, maar dat terzijde.)

#paprika img + img

Voor dit element is eerder css opgegeven. Deze wordt binnen dit blokje herhaald in de volgorde, waarin deze in de stylesheet staat, zodat alles hier overzichtelijk bij elkaar staat.

img + img {outline: white solid 2px; border: black solid 2px; position: absolute; top: 50%; left: 50%;}


Alleen in browservensters maximaal 510 px breed:

img {max-width: 100%; height: auto;}

#paprika: het element met id="paprika". De tweede <div>, die met de paprika's.

img: alle <img>'s.

+: het element achter de + moet in de html direct volgen op het element voor de +. In dit geval gaat het om een <img> die gelijk op een andere <img> volgt. Beide elementen moeten ook nog dezelfde ouder hebben. Dat is hier het geval, beide <img>'s hebben als ouder div#paprika.

img: alle <img>'s.

De hele selector in normale mensentaal: de <img> in div#paprika die in de html direct op een andere <img> volgt. Dat is er hier maar één: de kleine afbeelding met de paprika.

transform: translate(-50%, -50%);

Bij img is de linkerbovenhoek van de kleine afbeelding precies in het midden van de <div> neergezet.

Met de transform-functie translate() kan een element worden verplaatst. De verplaatsing is ten opzichte van het element zelf. Het eerste getal is de verplaatsing in horizontale richting, het tweede getal in verticale richting.

50% is de helft van de breedte en hoogte van de <img>. Omdat het om negatieve waarden gaat, is de verplaatsing naar boven en naar links. Oftewel: de <img> wordt de helft van z'n breedte naar links en de helft van de hoogte naar boven verplaatst.

Nu staat de helft van de afbeelding links van het midden van de <div>, en de helft van de afbeelding staat boven het midden van de <div>.

Omdat de kleine afbeelding zowel verticaal als horizontaal gecentreerd is, staat deze volledig in het midden van de <div>. En omdat de <div> even groot is als de erin zittende grote afbeelding, staat de kleine afbeelding ook gecentreerd boven de grote afbeelding. Oftewel: de kleine afbeelding staat horizontaal gecentreerd binnen de <div>.